WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 77 



somtijds in de gedaante van talrijke kleine franjes of van een enkel uitsteek- 

 sel , als een breuk , naar buiten. Deze breuk kan vervolgens wederom naar 

 binnen treden , indiervoege dat het geheel weder tot een enkele kern wordt , 

 die zelve van gedaante verandert of niet, maar in welker binnenste zich nog 

 een tijdlang amoeboide bewegingen vertoonen. 



In de kernen van het trilepithelium van het gehemelte der kikvorschen is 

 nog een zeer bewegelijk binnenlichaampje voorhanden ; ook het kernhulsel is 

 dan nog veranderlijk. 



Somtijds ziet men in de kernen der platte epitheliumcellen van den rug der 

 tong van een mensch een dergelijk bewegelijk binnenlichaampje. 



Eerst nadat zoowel dit binnenlichaampje als de kern zelve tot rust is ge- 

 komen, is de kern datgene geworden, waarvoor men haar tot dusver gehou- 

 den heeft, namelijk een lichaampje van bepaalden en blijvenden vorm. 



HG. 



AARDKUNDE. 



Klimmende en dalende zouten in den bodem. — In eene rede, gehouden 

 voor het Congres agricole et sucrier te Compiégne, in 1877, had de heer 

 JOULIE medegedeeld, dat volgens door hem verrichte proefnemingen sommige 

 zouten in eenen vochtigen bodem opstijgen , terwijl daarentegen andere dalen. 

 Hij verdeelde derhalve in dit opzicht de zouten in sels grimpants en sels 

 descendants . De heer pellet heeft deze proeven op ruimere schaal herhaald 

 met de carbonaten , sulphaten , chloruren , nitraten en phosphaten van potasch , 

 soda , kalk en ammoniak , allen zouten die in den bodem of in toegevoegde 

 mestspeciën voorkomen. De proeven werden genomen door in gewone proef- 

 glaasjes mengsels te brengen van zand, met 2 proc. van het zout en 20 proe, 

 water. Na 36 uren werd het zoutgehalte van de bovenste en van de onderste 

 helft der zandkolom onderzocht. 



In het algemeen bevond hij dat verreweg de meeste zouten tot de klim- 

 mende behooren. De dalende waren , alleen met uitzondering van salpeterzure 

 potasch , deliquesceerende zouten. Hij bevond echter tevens dat op het klimmen 

 en dalen der zouten de meerdere of mindere fijnheid des bodems en zijn graad 

 van vochtigheid invloed uitoefent. (Compt. rendus , 13 Mei 1878, p. 1200.) 



HG. 



MENSCHKUNDE. 

 Erfelijkheid van anomalieën. — De heer len(;lel;n, geneesheer te Arras , 



