86 - WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



uitgesneden deelen van lever, milt of nier. De noodzakelijke gevolgtrekking 

 is, dat die ingewanden in een gezond levend dier volkomen vrij zijn van 

 bacterium-kiemen , evenals het circuleerende bloed van zulk een dier. {The 

 Academy, July 13, 1878, pag. 43.) d. l. 



Innervatie van het Pancreas. — In PJlügers Archiv (XVI, 137) vindt 

 men dat de proeven van afanastef en pawlow op honden met blijvende 

 fistels van het pancreas de volgende uitkomsten leverden. Bernstein's waar- 

 neming, dat de activiteit van de afscheiding door de klier beteugeld wordt 

 door het centrale uiteinde van den n. vagus te prikkelen , werd bevestigd. 

 Echter werd bevonden dat prikkeling van het centrale uiteinde van een of 

 andere centripetale zenuw , b. v. van den ischiadicus , hetzelfde resultaat had , 

 en de n. vagus dus niet kan beschouwd worden in eenig speciaal verband 

 met het pancreas te staan. Zeer kleine giften atropine (0,005 gram van een 

 1 "/,, oplossing) hypodermatisch ingespoten , was volkomen genoeg om de af- 

 sclieiding te doen stilstaan. d. l. 



BacUlus anthracis. — Dr. cossar ewart heeft onderzoekingen omtrent 

 Bacillus anthracis medegedeeld, van welke het uitgangspunt is de toestand, 

 waarin de bacilli worden gevonden in de milt van een muis, pas gestorven 

 aan miltkoorts , door inenting verwekt. De bacilli zijn dan staafvormig en 

 bewegen zich niet. Binnen weinig uren (bij een temperatuur van 30° C.) be- 

 gint een groot aantal er van zich te bewegen. Eenigen tijd later houden de 

 bacilli daarmede plotseling of trapsgewijs op en worden verlengd tot sporen- 

 dragende draden. Een muis, ingeënt met de dus ontstane sporae, stierf 48 

 uren daarna aan miltkoorts, ten bewijze dat deze belangrijke phase werkelijk 

 eene van Bacillus anthracis was. De sporae worden gevormd op een gelijk- 

 soortige wijze als de chlamydosporae van Mucor. Koch en andere waarnemers 

 beschrijven deze sporae als op eens ontstaande en de staafjes voortbrengende, 

 maar Dr. ewart bevond dat vele malen eene spora zich vooraf verdeelde 

 in vier sporulae, die eerst vast aan een hangen , doch later vrij worden. Deze 

 sporulae ontkiemen dan en brengen op nieuw staafjes voort. De belangrijkste 

 morphologische slotsom, waartoe ewart door deze en andere waarnemingen 

 komt, is, dat de Micrococcus- , Bacterium- en Bacillus-vormen en de sporen- 

 dragende hyphaephasen zijn van dezelfde levensgeschiedenis. {The Academy ^ 

 June 22, 1878, pag. 561.) d. l. 



