VORMYERANDERING DER STOF. 



BOOR 



Dr. J. E. ENKLAAB. 



"Stof zijt gy en tot stof zult gij wederkeeren ," is een woord vol 

 diepen zin. De mensch heeft de stof van zijn lichaam slechts van de 

 aarde ter leen; hij moet ze na een wiji^ teruggeven, opdat de natuur 

 ze voor andere doeleinden gebruike. Doch niet slechts 's menschen 

 lichaam , elke vorm , waaronder de stof ons verschijnt , is onbestendig 

 van duur. De stof zelve wordt nimmer vernietigd, doch haar ver- 

 schijningsvormen zijn oneindig in aantal en gaan, na een kortstondig 

 bestaan , spoorloos aan ons voorbij. Doch uit het oude , dat heengaat , 

 ontwikkelt zich het jonge, getooid met de frissche schoonheid der jeugd. 

 Het sterven zelf is slechts het voorspel van een nieuw leven ; het op- 

 lossen eener verbinding is te gelijk het ontstaan eener andere. 



Ik wensch in dit opstel de aandacht op de groote beteekenis 

 dezer denkbeelden te vestigen en de overtuiging te wekken , dat zij 

 door de waarneming van het wezen en den samenhang der natuur- 

 verschijnselen worden verkregen. 



Het is een niet opwekkend, doch niettemin onloochenbaar ver- 

 schijnsel , dat de meeste menschen dagelijks zooveel woorden gebruiken, 

 waarvan zij de beteekenis niet kennen. Toch wordt het gebruik niet 

 versmaad; groote en schoonklinkende woorden kunnen zoo voortref- 

 felijk armoede aan gedachten bedekken, ja die zelfs in schijnbaren 

 rijkdom verkeeren. 



1 



