VORMVEEANDEEING DER STOF. 11 



aan zetmeel, eiwit en vet, en deze stoffen worden nergens elders in de 

 natnur gevormd dan in de cellen der plant, die ze uit de bestanddeelen 

 van lucht en aarde ontstaan doet. Vernietig de planten en gij hebt tevens 

 het doodvonnis der dieren geteekend. Wel is waar voeden vele dieren 

 zich met andere , die zij verslinden , doch dit is met het gezegde geens- 

 zins in strijd. Het vet en eiwit kan op die wijze wel gedurende eeni- 

 gen tijd van het eene dier overgaan in het andere, doch dit geschiedt 

 niet zonder verlies. De totale hoeveelheid dier stoffen vermindert en 

 het dier, dat ze zelf niet kan vormen, moet ten slotte aan het plan- 

 tenrijk een nieuwe bgdrage vragen. Daarmede overeenkomstig leert 

 ons de geschiedenis der aarde, dat de dieren zich naast de planten 

 hebben ontwikkeld. Zien wij ergeüs het dierenrijk zijn vormen in groo- 

 ter aantal ontplooien , dan ontwaren wij daarnevens een ryken en 

 weelderigen groei van de kinderen van Flora. 



Doch niet slechts in hetgeen zij van buiten ontvangen , ook in 't geen 

 zij teruggeven ligt een schakel, die planten en dieren verbindt. Het 

 dier neemt , zooals wij weten , zuurstof uit den dampkring op en geeft 

 daarvoor koolzuur terug. Geschiedt dit in een beperkte ruimte, dan 

 wordt de lucht dientengevolge weldra ongeschikt voor het onderhoud 

 van het dierlijk leven. De groene deelen der plant slorpen, als het 

 licht van den dag hen beschijnt, dit koolzuur gretig op. Zij leggen de 

 koolstof daaruit in haar eigen lichaam als bestanddeel van zetmeel 

 vast en geven de zuurstof, die het bevat, terug. Zoo levert de ver- 

 ontreiniging, die de dampkring door de ademhaling der dieren onder- 

 vindt , aan de planten een welkom voedsel en deze gebruiken dit zoo , 

 dat de lucht in haar oorspronkelijke zuiverheid hersteld wordt. Toch 

 is deze tegenstelling geenszins zoo scherp en volkomen , als zij gewoon- 

 lijk wordt voorgesteld. Slechts de groene deelen der plant oefenen onder 

 den invloed van het zonlicht de werking uit, die boven genoemd is. 

 In het nachtelijk duister ademt de geheele plant, evenals het dier, 

 slechts koolzuur uit en verteert zij zuurstof , en dit geschiedt over dag 

 ook in sterke mate door de bloemen. 



Overzien wij zoo het planten- en dierenrijk met een enkelen blik in 

 verband met elkander, dan kunnen wij de vormverandering der stof 

 reeds over groote afstanden volgen. Wij zien dezelfde stoffen deel uit- 

 maken van de samenstelling der aarde, om dan achtereenvolgens in 

 steeds wisselende gedaante over te gaan in de plant en het dier, om 

 ook daar slechts voor een wijl te vertoeven. 



