34 VORMVERANDERING DER STOF. 



op de hoogste toppen verstijft hij tot blanke sneeuw, die, in dichte 

 vlokken vallend in de grauwe lucht , ravijnen opvult , bergruggen verhoogt 

 en ten slotte de kruin van den geheelen berg bekleedt met een lelie- 

 blank gewaad. Langzaam glijdt dit kleed langs de zijden van den steenen 

 reus naar omlaag; maar het bestaat nu niet meer uit losse vlokkige 

 sneeuw, het is veranderd in het blauwe doorschijnende gletscher-ijs. Nu 

 is de harde mantel voor den berg niet minder verderfelijk, dan voor 

 HERCULES het giftige kleed, dat hij van dejanira ontving. Bij het ne- 

 derglijden krast en slijpt hij de steenen flanken, en ontzaggelijke massa's 

 steengruis, door weer en wind losgerukt uit den berg, voert hij naar 

 beneden in het dal.. 



Een ander deel van den vochtigen luchtstroom , die uit het zuiden 

 aanrukt , treft de lagere deelen des bergs , waar de koude minder streng 

 heerscht. Daar wordt de waterdamp onmiddellijk tot water verdicht , 

 die als regen in zware stortbuien onophoudelijk klaterend neervalt. 

 Dit water stroomt dan voor een deel naar beneden, om beken en ri- 

 vieren te voeden; voor een ander deel dringt het in de gesteenten 

 door, want geen enkel gesteente, zelfs niet het hardste en vastste, is 

 voor water geheel ondoordringbaar. De harde agaat kan men lang- 

 zaam kleuren, door hem langen tijd in gekleurde vochten te leggen. 

 Vele steenbrokken , opgedolven uit groote diepten , zijn eerst week en 

 verkrijgen hun natuurlgke hardheid niet eerder, voor dat het zooge- 

 naamde "mijnwater", dat zij bevatten, verdampt is. Door poriën , reten 

 en spleten vindt het water zeker zijn weg , zoodat de geheele aardkorst 

 er overal van doordrongen is. Dit water heeft bovendien , toen het als 

 regen door de lucht viel, daaruit koolzuur opgenomen en is dien ten 

 gevolge in een zwak zure vloeistof veranderd. In dien toestand werkt 

 het scheikundig op de gesteenten , die het doortrekt ; het lost er in 

 den loop der tijden groote hoeveelheden kalk, kiezelzuur en ijzer uit 

 op. Het water, met die bestanddeelen in niet geringe mate bezwan- 

 gerd, zakt steeds dieper in de rotsen naar beneden, tot het stuit 

 op een ondoordringbare laag. Dan vloeit het in het binnenste van den 

 berg langs een helling af naar de daleu. Daar komt het dikwijls als 

 minerale bronnen weder te voorschijn , welker minerale stoffen dus niet 

 anders zijn dan een vervormd gedeelte der rotsen. 



Onderwijl wordt de samenhang der gesteenten aan de oppervlakte 

 des bergs steeds losser en zwakker, naarmate er meer bestanddeelen 

 door oplossing aan worden ontnomen. Krachtig wordt deze werking 



