S6 VORMVERANDERING i)ER STOF. 



tot zijn oorsprong. En uit geologische gegevens mag men besluiten 

 dat hij in oude tyden, naar de berekening vóór ongeveer 35000 jaren, 

 zich bij Queenstown naar beneden stortte, terwijl de val nu niet 

 minder dan zeven mijlen hooger op ligt. Op soortgelijke wijze werken 

 de ebbe en de vloed van de zee , en niet het minst de golven der 

 branding op de rotsachtige kusten. Het eiland Helgoland o. a. is door 

 de zee voor een deel reeds weggeslagen , en zal zeker weldra geheel 

 verdwijnen. 



Doch genoeg van deze feiten, die gemakkelijk vermeerderd kon- 

 den worden. Er is iets dichterlijks in dien wanhopigen strijd der 

 ijzeren rotsen tegen de waterstroomen, die op de toppen der bergen 

 en op eenzame klippige kusten dagelijks met hetzelfde gevolg wordt 

 gestreden. Voor ons doel zagen wij genoeg van het schouwspel, 

 nu wij weten, dat de rotsen, afgeslepen, verbrokkeld, losgespoeld 

 door het water, in opgelosten of zwevenden staat allengs worden 

 weggevoerd. 



De langzame verplaatsing van alle hoogten der aarde naar de lagere 

 gedeelten en naar de zee heeft zelfs wetenschappelijke mannen met 

 vrees voor de toekomst vervuld. Volgens hen zal de oppervlakte der 

 aarde, door de werking van lucht en water van alle uitstekende doe- 

 len beroofd , ten slotte in een onafzienbare vlakte zyn . veranderd. Dan 

 zal de zee, in wier onpeilbare diepten ruimschoots plaats is voor al 

 de vaste deelen der aardkorst , die zich boven haar peil verheffen , 

 alle landen der aarde verzwelgen. Niet achter ons, roepen zij uit, 

 maar vóór ons ligt de zondvloed ! Als wij geen andere verschijnselen 

 kenden dan de tot nu toe genoemde, dan zouden wij eenvoudig in de 

 voorspelling moeten berusten. Ons restte dan slechts de vreugdevolle 

 gedachte, dat wij zelven noch onze kinderen of kleinkinderen de groote 

 katastrophe zouden beleven. Doch er is meer stof voor vreugde. Er 

 zijn feiten, die ons een geheel ander uitzicht op de verste toekomst 

 verschaffen. Naast de nivelleerende kracht van het water, die bergen 

 en dalen gelijk maakt , staat do kracht van het vuur. In onderaardsche 

 vulkanische haarden werkend, heft het geheele stukken der aardkorst 

 omhoog, en herstelt naast de dalen de bergen. De aardkunde kan ons 

 leeren wat zulke vulkanische krachten vermogen. In het zuiden van 

 Sicilië vinden wij aardlagen , die gevuld zijn met schelpen van dezelfde 

 soorten van weekdieren , die thans nog de Middellandsche zee bewonen. 

 Deze schelpen bewijzen , dat deze lagen eenmaal als zand en slib waren 



