38 VORMVERANDERING DER STOF. 



Door eenvoudige bezinking en aanslibbing kunnen zg het water niet 

 weder verlaten. 



Keeren ook deze stoffen onder andere vormen uit de zilte plassen 

 terug? Voorzeker. Laat ik slechts van een der belangrijkste onder 

 die, welke op deze wijze de zee bereiken, van de koolzure kalk, 

 een enkele vormverandering aanwijzen. Waarschynlijk kennen de 

 meeste mijner lezers niet door eigen aanschouwing de merkwaardige 

 koraalriffen en eilanden der tropische zeeën; doch even waarschijnlijk 

 zou men onder hen te vergeefs iemand zoeken , die ze althans bij name 

 niet kende uit de beschrijving van anderen. De koraalvormingen hebben 

 van oudsher de verbazing en bewondering der zeevarenden opgewekt. 



En inderdaad , het kon niet anders ! Rotsketens midden in het water- 

 vlak van den onmetelijken oceaan, smal in vergelijking hunner ver- 

 bazende lengte van soms 400 Engelsche mijlen , zich ombuigend tot 

 een reusachtigen ring. En binnen dien ring een watervlak soms 25 uren 

 breed , geheel afgesloten van de omringende zee. Die rotsketen met weel- 

 derige planten bedekt, waaronder de reusachtige bladkronen der pal- 

 men, als wuivende vederbossen op hun hemelhooge stammen zich ver 

 boven allen verheffen. En binnen dien gordel van rotsen een bergachtig 

 eiland, eveneens met statige palmen gekroond. 



Ziedaar een koraaleiland in zijn volkomensten vorm. Als de keer- 

 kringszon al den gloed van zijn schitterend licht er over uitstort , fon- 

 kelt het als een ring van smaragd op een reusachtig vlak van kristal. 



Zulke koraalriffen , waarvan er duizenden door den Stillen Oceaan 

 worden omspoeld , bestaan voor 98 procent uit koolzuren kalk , die nood- 

 wendig uit het zeewater moet gekomen zijn. Welke krachtig ingrijpende 

 en heftig werkende oorzaken moeten het geweest zijn , die zulke ge- 

 volgen hadden! Zoo zou men denken; toch is dit geenszins het geval. 

 Het vastleggen van die ontzaglijke hoeveelheden kalk is het werk van 

 millioeuen uiterst kleine geleiachtige diertjes , polypen genaamd , die 

 het vermogen hebben, om kalk uit het zeewater af te scheiden en er 

 zich een vast omhulsel uit op te bouwen. De reusachtige koraalrotsen 

 zijn niet anders dan deels nog levende , deels reeds gestorven polypen- 

 families, uit millioenen leden bestaande, wier kalkachtige lichamen 

 tot een samenhangend geheel zijn verbonden. 



In de noordelijke zeeën ontbreken de koraalpolypen , doch hare 

 taak blijft ook daar niet onafgewerkt. Schelpdieren (waaronder de 

 bekende oesters en mossels) en krijtdiertjes (Foraminiferen) vervan- 



