50 ONTDEKKING VAN TWEE PLANETEN 



openlijk voor uit, de mededeelingen van lescakbault wantrouwde. 



Leveurier, die in 1859 zelf te Ogères geweest was, om alle bijzon- 

 derheden der waarneming na te gaan, Meld nog in 1876, toen ik hem 

 over die planeet sprak, de geloofwaardigheid van lescarbault boven 

 alle verdenking verheven , was dus van het bestaan der planeet over- 

 tuigd , en meende tevens op goede gronden , dat alleen de groote helling 

 der loopbaan de oorzaak was, dat de planeet van lescarbault later 

 niet meer teruggezien was. 



De andere reden was, dat leverrier, de loopbaan van Mercurius 

 zoo nauwkeurig mogelyk uit al de op die planeet gedane waarnemin- 

 gen trachtende te bepalen, eene seculaire beweging van de groote as 

 der loopbaan vond , die hij niet genoegzaam door de aantrekkingen der 

 bekende planeten verklaren kon , zoodat hij verplicht was het bestaan 

 van minstens ééne , tot nog toe onbekende , planeet binnen de loopbaan 

 van Mercurius aan te nemen. 



Nog ligt het ieder versch in het geheugen , hoe leverrier in het na- 

 jaar van 1876, ten gevolge van eene vermeende waarneming eener 

 ronde zwarte vlek op de zon , door weber te Peekeloh , alle dergelijke 

 waarnemingen op nieuw, (even als haase reeds in 1869 gedaan had), 

 aan eene behandeling onderwierp en waarschijnlijk maakte, dat de pla- 

 neet van lescarbault alleen wegens de groote helling harer loopbaan 

 niet weder voor de zon gezien was. 



Om dit eenigszins duidelijk te maken, herinneren wij slechts, dat 

 Venus, hoewel zij elke 584 dagen tusschen de aarde en de zon doorgaat , 

 toch van 1769 tot 1874 niet op de zonneschijf geprojecteerd gezien is. 



Het was te begrgpen dat nu de vraag ontstond: is er dan bij to- 

 tale zoneklipsen geen kans, dezelfde planeet te vinden? Dan is het 

 hinderlyke licht der zon weggenomen, en al is de planeet dan zelfs 

 zeer zwak, dan toch zou zij moeilijk aan de waarneming kunnen ont- 

 snappen, indien er slechts stelselmatig naar gezocht werd. Daarvoor 

 zou de waarnemer dan natuurlijkerwijze voorzien moeten zyn van een 

 kaartje, waarop al de in den omtrek der verduisterde zon te verwach- 

 ten sterren voorkomen. 



Reeds bij de zoneklips van 1858, die in Zuid-Amerika totaal was, 

 werd door de sterrekundigen , die te Paranagaa waarnamen, op die 

 wijze naar eene planeet gezocht, maar te vergeefs. Tijdens de totale 

 zoneklips van 31 December 1861 werd te Guapo, op het eiland Trinidad, 

 door verscheidene personen eene ster zuidelijk en dicht bg de zon ge- 



