52 ONTDEKKING VAN TWEE PLANETEN 



clinatie , en wel , naar mij gebleken is , f olgens het equinoetium van 1855. 

 Men ziet er de sterren 7 en «? van het sterrebeeld de Kreeft , en daartus- 

 schen in , een weinig rechts , den sterrehoop de Krib , Praesepe , die zich 

 voor het bloote oog als een nevel voordoet en , in vereeniging met 

 y en (?, het sterrebeeld de Kreeft dadelijk aan den hemel kenbaar 

 maakt. Onmiddellijk rechts van de ster (? staat de verduisterde zon. 

 Verder staat rechts , d. i. westelijk van de zon , op drie graden afstand 

 de ster , op 5 graden de ster d^, op 7^2 graad afstand , doch een halve 

 graad zuidelijk, de ster ?. 



Prof. WATSON, van Ann Arbor, in Michigan, nam de eklips te Denver 

 in Colorado , waar , en had zich voorgesteld , gedurende de totale eklips 

 voornamelijk naar intra-mercurieele planeten uit te zien , waarvoor hij 

 ook dit kaartje aanwendde. Weinige minuten vóór de totale eklips door- 

 zocht hij met zijnen parallaktisch opgestelden kijker den hemel ooste- 

 lijk en westelijk van de zon , en wel op eenen afstand van 8 tot 15". 

 maar hij zag geene sterren. Dadelijk na het begin der totaliteit begon 

 hij dichter bij de zon te zoeken, namelijk niet verder dan 8 graden 

 oost- en westwaarts van de zon , en onmiddellijk vond hij tusschen de 

 zon en 9 van dé Kreeft , maar iets zuidelijker , eene ster van de 4de grootte , 

 die terstond zijne aandacht trok. Deze ster is , naar de plaats , die wat- 

 SON haar later toekende , op het bijgevoegde kaartje aangeduid door het 

 kringetje, waarbij de letter a staat. Na aan de papieren hulpcirkels, 

 waarmede de kijker voorzien was , de noodige teekens aangebracht te 

 hebben, waaruit de plaats dezer ster later afgeleid kon worden, zette 

 WATSON zijn doorzoeken voort, en vond eene ster, die hij voor ? der 

 Kreeft hield , hoewel zij nog helderder dan de eerst gevondene was , 

 en teekende weder op de cirkels hare plaats aan, met de letter b. 



Voordat hij hiermede gereed was , eindigde de totale eklips , het zon- 

 licht brak door, en de sterren werden onzichtbaar. 



Bij de afleiding der plaatsen der sterren uit de teekens die watson op 

 de papieren hulpcirkels geplaatst had , bleek het, dat de laatstbedoelde ster 

 ? van de Kreeft niet kon geweest zijn. Daar zij echter op dezelfde declinatie 

 als ? van de Kreeft stond , zoo als het kaartje aangeeft , is watson eeni- 

 gen tijd in het onzekere geweest of er ook eene vergissing kon heb- 

 ben plaats gehad, zoodat hij werkelijk ? van de Kreeft had ingesteld^ 

 Dit kon alleen gebeurd zijn , indien een windstoot , die heeft plaats gehad 

 terwijl hij onder het aangeven der teekens voor de laatste ster den kijker 

 een oogenblik verliet , sterk genoeg geweest is , om , hoewel de uuras 



