DE GROEI VAN DEN HARING. 63 



schijnlijkheid mag men aannemen dat die nagenoeg twee jaren oud zijn. 

 De haring is dan echter nog niet volwassen; zijn verdere groei be- 

 draagt dan nog ongeveer de helft van dien tot daartoe , of '/g der wer- 

 kelijk te bereiken lengte , en men mag als waarschijnlijk beschouwen 

 dat daartoe nog twee jaren gevorderd worden , ^zoodat dan de volwas- 

 sen haringen vier jaren oud zouden zijn. 



Het gezegde geldt alleen van de voorjaars-generatie der Oostzee- 

 haringen. Omtrent de herfst-generatie heeft de waarneming van den 

 gang der ontwikkeling nog niet kunnen plaats hebben , en ten aanzien 

 van dien der Noordzee-haringen verkeeren wij mede nog in het duister. 



HG. 



DE KLIMATEN DER NOORDPOOLSTREKEK 



In het vorige jaar hield Prof. nordenskjÖld in de Zweedsche aka- 

 demie een voordracht over dit onderwerp. Uit het reeds in rijkelijke 

 mate verzamelde materiaal van fossile planten en dieren leidde hij af 

 dat, van de silurische periode af, — gedurende welko en de daarop 

 gevolgde devonische en steenkolenperioden , aldaar tot op minstens den 

 3Qsien breedtegraad eene tropische warmte heerschte , — de temperatuur 

 zeer allengs is afgenomen. De door sommige, vooral engelsche geolo- 

 gen , in den laatsten tijd voorgestane meening , dat de aarde beurtelings 

 een warmer en een kouder klimaat zoude hebben gehad , al naar ge- 

 lang zij zich op haren weg met het geheele zonnestelsel in een kou- 

 der of warmer gedeelte der hemelruimte bevond, vind geen steun in 

 het geologisch onderzoek der Noordpoolstreken. Erratische blokken, 

 de kenteekenen eener gletschervorming , worden nergens aangetroffen in 

 rotsen die ouder zijn dan het laatste gedeelte der tertiaire periode. En 

 toch is er wellicht nergens ter wereld eene betere gelegenheid om zich 

 daarvan zonder groote moeite te overtuigen. NordenskjÖld zegt daar- 

 omtrent: 



