LEVENSSCHETS VAN WILLEM JACOB 's GRAVESANDE. 81 



alle tot dezelfde uitkomst leidende, had toegevoegd, de tegenpartij 

 tot erkenning harer dwaling hebben gebracht. De strijd is integendeel 

 heftiger dau ooit voortgezet, en daarbij is 's gravesande voor het eerst en 

 het laatst afgeweken van zijn stelregel, van nooit op persoonlijke aan- 

 vallen te antwoorden. Een bekend theoloog, samuel clarcke, dezelfde 

 die de optica van newton uit het Engelsch in het Latijn heeft vertaald , 

 had niet alleen gezegd ', sprekende van leibnitz, herman, 's gravesande 

 en BERNOULLi: '^that in mathematicks themselves tohich areareal science, 

 and founded in the necessary nature of things, men ofvery great ahilities 

 in abstract computaiions, when they come to apply those computations to the 

 nature of things, should persist in maintaining the most palpable absur- 

 dities and in refusing to see some of the most evident and obvious truths , 

 is very strange," hij had er nog bijgevoegd, dat zij, in order to raise 

 a dust of opposition against Sir isaac newton's Philosophy , the glory of 

 which is the application of abstract Mathematicks to the real Phsenomena 

 of nature, have for some years insisted with great eagernessj upon a prin- 

 ciple which suhverts all science and which may easihj be made appear (even 

 to an ordinary capacity) to be contrary to the necessary and essen tial 

 nature of things." Het is alleen tegen de laatste aantijging — het overige 

 beteekent volgens 's gravesande alleen, dat er een punt was, waarom- 

 trent hij het ongeluk had met den heer clarcke van gevoelen te ver- 

 schillen, — het is alleen tegen de laatste aantijging, waarbij hij in 

 zijne piëteit jegens newton werd aangerand , dat 's gravesande in ver- 

 zet is gekomen. — Newton had zich overigens den strijd, die in zijn naam 

 heette gevoerd te worden, weinig aangetrokken. Zoowel zijne hooge ja- 

 ren, verklaarde hij in 1725 in een onderhoud met graaf BENTiNCK,als 

 bezigheden van een geheel anderen aard hadden hem belet zich met de 

 zaak in te laten. Het gesprek verder voortzettende, liet hij zich om- 

 trent 's GRAVESANDE uit iu bewoordiugeu , die aantoonden dat deze nog 

 even hoog bij hem stond aangeschreven. 



Ik geloof ondertusschen dat 's gravesande wijzer gehandeld zou hebben , 

 zoo hij ook de persoonlyke aanvallen van clarcke als niet gedaan had be- 

 schouwd en zich vergenoegd had met, zooals hij gewoon was, de aange- 

 voerde argumenten, zonder vermelding van eigennamen, te weerleggen. 

 Behoefde 's gravesande zich te bekommeren om lieden, wien men kon 

 doen gelooven, dat hij in staat was newton met heftigheid te bestrijden? 



' JPAiï. Trans. 1728, Numb. 401, p. 382. 



