DE A.rGHANEN. 93 



van dit, de Emir, die te Kaboel zijn verblijf houdt , is de beheerscher 

 van het gansche land. 



De godsdienst der Afghanen is , gelijk reeds is opgemerkt , de Mohame- 

 daansche, en zij behooren, evenals de Turken, maar in tegenstelling 

 van de Perzen , tot de Sonnitische secte. Zij zijn echter verdraagzaam 

 genoeg om belijders van andere godsdiensten, zelfs heidensche Hin- 

 does , tegen betaling van eeife kleine belasting , ongehinderd in hun land 

 te laten wonen. Onder de hoogere kringen moeten trouwens twijfelaars 

 en zuivere deïsten geen zeldzaamheid zijn. De zedelijkheid der Afgha- 

 nen staat overigens op vrij lagen trap. Dieverij is algemeen en niet 

 schandelijk ; schande is het zich te laten betrappen. Moorden komen 

 dagelijks voor, en niemand let daarop. Onkuischheid heerscht onder 

 de mannen op de meest afstootende en walgelijke wijze. Dankbaarheid 

 schijnt den Afghanen onbekend; een hunner eigen hoofden verzekerde 

 dat een Afghaan volkomen in staat is een engelschen geneesheer, die 

 hem uit zuivere menschenliefde de door hem afgesmeekte medicijnen 

 in de eene hand geeft , met de andere neertestooten. Daar tegenover 

 staan de gastvrijheid der Afghanen: geen man zal zijn ergsten vgand 

 eenig leed toevoegen zoolang hij onder zijn dak vertoeft ; — hunne ma- 

 tigheid in spijs en drank, hunne werkzaamheid, hunne trouw jegens 

 hunne vrienden, hunne zachtheid jegens hunne ondergeschikten. Trou- 

 wens de Afghaan is in velerlei opzicht een zonderling mengsel van goed 

 en kwaad en schijnbaar vaak met zichzelven in tegenspraak. Dezelfde 

 Afghaan , zegt elphinstone , die zeer zeker een eenzamen reiziger , die 

 een overkleed aan heeft , daarvan zal berooven , zal zeer goed in staat 

 zijn een overkleed te schenken aan een reiziger, die er geen heeft. 



Het onderwijs staat in Afghanistan op een zeer lagen trap ; de armen 

 leeren van een Mollah gebrekkig uit den koran lezen en kunnen zeer 

 zelden schrijven; de middenstand zendt de kinderen naar eene school, 

 waar lezen en schrijven geleerd wordt; de rijken nemen een bijzonderen 

 onderw^'zer aan. In het Pashto bestaan slechts weinig boeken ; de meeste 

 literatuur die aan de priesters en rijken bekend is , bestaat uit perzische 

 boeken; alle correspondentie en alle regeeringsstukken worden in het 

 perzisch gesteld. Van wetenschappelijke kennis is in Afghanistan niets 

 te vinden ; zelfs van aardrykskunde heeft men daar geen begrip. Europa 

 of Ferengistan is naar het denkbeeld der Afghanen een land dat be- 

 woond wordt door de Ferengies, "een blank, varkensvleeschetend ras 

 van ongeloovigen , dat veel houdt van vechten, drinken en zich eens 



