PARASITISMUS IN HET PLANTENRIJK. 103 



Ik wensch thans te bewijzen dat het parasitisme tamelijk algemeen in 

 het plantenrijk voorkomt, om ten slotte stil te staan bij den allerzon- 

 derlingsten vorm , waaronder het bij de lagere planten optreedt. Vooraf 

 nog een paar opmerkingen. Parasieten kan men aantreffen in verschil- 

 lende afdeelingen van het plantenrijk, hoewel niet in alle. De straks 

 genoemde b. v. behooren alle tot de tweezaadlobbige gewassen , onder 

 de eenzaadlobbige kent men er slechts weinige. Opmerkelijk is het 

 voorzeker dat de tweezaadlobbige planten op haar beurt veel geregelder 

 door woekerplanten worden aangetast, terwijl de eenzaadlobbige, die 

 zelf weinig woekeren , ook zeldzaam door woekerplanten worden be- 

 zocht. Herinnert men zich dat palmen, vele grassen en andere eenzaad- 

 lobbige planten een zeer harde buitenlaag bezitten, terwijl bij onze 

 boomen , voorbeelden van tweezaadlobbigen , het harde deel in het mid- 

 den en het weekere aan den omtrek gelegen is, dan is het tevens dui- 

 delijk, waarom gene minder ontvankelijk zijn voor indringers dan de 

 laatstgenoemde. 



II. 



Zoowel eenzaadlobbige als tweezaadlobbige gewassen dragen op ze- 

 keren tijd bloemen; te zamen met de sparren, dennen en cycadeën 

 vormen zij de hoofdafdeeling : Bloem- of Zaadplanten (Phanerogamen). 

 De andere hoofdafdeeling noemt men Sporeplanten of bloemlooze ge- 

 wassen (Cryptogamen) ; deze brengen nooit bloemen voort , en in 

 plaats van "zadensporen" of kiemkorreltjes, die steeds zeer klein 

 en licht zijn en uit dien hoofde zich gemakkelijk laten verspreiden. 

 Deze sporeplanten nu zgn of zelf in staat zich te onderhouden of ont- 

 leenen haar voedsel aan andere wezens , hetzij planten of dieren. Maar 

 de verhouding tusschen het aantal soorten van de eene en die der an- 

 dere levenswijze is hier niet dezelfde als bij de Phanerogamen. 

 Honderde, ja duizende soorten leven parasitisch, en zelfs is er 

 een aanzienlijke groep van planten , waarvan geen der leden zich zelf- 

 standig voedt. Ik bedoel de schimmels, paddestoelen of zwammen, na- 

 men, waarbij men dadelyk denkt aan het vlokkige aanslag op vruch- 

 ten, brood, leder of aan de gesteeide schermen, die zoo dikwyls in 

 bosschen en tuinen op de half vergane bladeren tieren , of aan de bruine 

 roestvlekken , die op de bladeren van den pereboom , de zuring en ver- 

 scheidene graangewassen voorkomen. Als van zelve gevoelt men reeds 



