PAUASITISMUS IN HET PLANTENllIJK. 105 



len van de buizen af en worden weldra door meer andere opgevolgd. 

 Nu kan het gebeuren dat zij , op een ander blad neergekomen , dade- 

 lijk weer gaan kiemen, d. w. z. buisjes uitzenden, die in de plant door- 

 dringen en zoo een nieuwe schimmelplant van dezelfde soort in het 

 leven roepen. Maar men merkt ook dikwijls op , dat de inhoud der 

 knopjes zich verdeelt en vooraf eenige kleinere lichaampjes (fig. 6 z) 

 doet ontstaan, die uit het straks beschrevene puntige uiteinde ten ge- 

 tale van 6 — 16 ontsnappen. Deze kleine lichaampjes leiden gedurende 

 een half uur een vrij leven, aangezien zij heen en weer zwermen, tot 

 welke beweging de beide fijne trilhaartjes stellig belangrijk bijdragen. 

 Daarna komen ze tot rust, nemen een bolronde gedaante aan en vor- 

 men, door uit te groeien, elk een nieuwe schimmelplant , die weldra het 

 inwendige der aardappelplant bereikt. Daargelaten of wel alle knopjes, 

 hetzij verdeeld of niet, het kiemvermogen bezitten en in de gelegen- 

 heid komen van dit te uiten, valt het toch van zelf in het oog, dat 

 we hier te doen hebben met een snelheid van vermenigvuldiging , die 

 in een andere afdeeling van het plantenrijk te vergeefs gezocht wordt. 



De bladeren , welke op die wijze aangetast zijn , beginnen weldra ver- 

 anderingen te vertooneu, die met het bloote oog gemakkelijk zijn waar 

 te nemen. Zij verkrijgen bruine vlekken , die zich meer en meer uit- 

 breiden en zelfs samenvloeien, om zich vervolgens aan de kruidachtige 

 stengels mede te deelen. Van hier kan het kwaad zich tevens overplan- 

 ten naar de onderaardsche deelen , namelijk de nieuwe knollen , die nu juist 

 bezig zijn aan te zwellen. Dit geschiedt , wanneer het weer vochtig en 

 nat is; de knollen worden dan tot in het binnenste week en ziek, 

 bij droog weder daarentegen sterft wel het loof af , maar kunnen de 

 aardappels gespaard blijven. Dat evenwel uiterlijk gezonde knollen toch 

 soms schim melweefs el in zich herbergen , blijkt wel hieruit , dat in het 

 voorjaar, wanneer de aardappels gepoot zijn en gaan uitgroeien, on- 

 middellijk draden gaan meegroeien van uit den knol, waar zij gedu- 

 rende eenige maanden hebben gerust. 



De aardappelziekte , die hier bedoeld wordt (er bestaan nog andere , 

 zooals de krul , de schurft , de kanker) wordt dus teweeg gebracht door 

 een schimmelplant , die uit een zeer lange witachtige , zich vertakkende 

 buis bestaat, zij teert van het voedsel , dat zich in de cellen der aardappel- 

 plant bevindt , en oefent zóó een wijzigenden invloed uit op de groene stof, 

 die deze kleurt. Of al de ziekelijke veranderingen die de plant ondergaat , 

 wel zijn toe te schrijven aan het genoemde draderige weefsel , is een vraag 



