BINNEN DE LOOPBAAN VAN MEKCURIUS. Il7 



eene rechte opklimming van 126^51', 

 en eene declinatie van 18 ''16', 

 Dit omgezet in lengte en breedte geeft: lengte 124°43',3 , 



breedte — O^'Sl^S. 

 In aanmerking nemende , dat de lengte der zon tijdens de waarne- 

 ming, die te lOu. 5m. (des namiddags) middelb. tijd te Parijs plaats 

 had, 126''35',5 bedroeg, dan vond ik in plaats van de boven opgege- 

 vene getallen de volgende. 



Afstand der planeet De planeet aan deze De planeet aan gene 



tot de zon. zijde der zon. zijde der zon. 



Heliocentrische Heliocentrische 



Lengte. Breedte. Lengte. Breedte. 



0,150 SlT^Sl' - 4^58' Ul«18' — 6°38' 



0,195 314 31 — 3 '37 138 17 — 5 18 



0,240 312 39 — 2 47 136 25 — 4 28 



Ook ingevolge deze berekening biedt alleen de eerste hypothese, 

 h ■=. — 2 , eene redelijke overeenkomst aan. 



Die hypothese geeft eene middelbare dagelijksche beweging van 

 14^,846198, zoo als men licht vindt, als men let op hetgeen boven 

 aangaande de formule van leverriee, is medegedeeld. Deze deelende 

 in 360°, vindt men voor den omloopstijd 24,24863 dagen , of 0,06638797 

 sideraal jaar; maar hieruit kan men door de derde wet van keppler 

 den middelbaren afstand vinden , door namelijk dit getal in de tweede 

 macht te verheffen en uit het komende de derde-machts-wortel te trek- 

 ken. Men verkrijgt dan 0,1639556. 



Uit de boven gegevene getallen kan men licht afleiden dat bij dezen 

 afstand van de zon de planeet van watson eene geocentrische lengte 

 van ongeveer 316°,5 zou moeten gehad hebben, hetgeen dus niet veel 

 van de 300 ",2 verschilt, die uit de formule van leverrier volgt, aan- 

 nemende k z=: — 2. De overeenstemming kan nu volkomen gemaakt 

 worden, door nog datgene aangaande de elliptische loopbaan er bij 

 aan te nemen , wat wij boven reeds hebben opgemerkt , dat nog slechts 

 onvolkomen werd voorgesteld. Wij zeiden dat die onvolkomenheid een 

 gevolg was van de omstandigheid, dat de gebruikte doorgangen alle 

 dicht bij de nachteveningspunten waren waargenomen. De verklaring 

 hiervan is deze, dat er, zoo als boven is opgemerkt, even als een 

 term, waarin de cosinus der lengte voorkomt, nog een tweede behoort 

 te zijn , waarin de sinus der lengte voorkomt. Van dezen term bleef 



