YOORZORGEN TEGEN KLEURENBLINDHEID. 



Over kleurenblindheid, ook Daltonismus genaamd, is in de laatste 

 jaren zooveel gezegd en geschreven, dat wij niet kunnen v eronder- 

 stellen, dat een lezer van ons Album daarvan niet eenig denkbeeld 

 zou bezitten. Iedereen weet, meenen wij, dat kleurenblindheid be- 

 teekent die gesteldheid van het oog, waarbij sommige kleuren niet 

 worden waargenomen, of liever, niet worden onderscheiden van zekere 

 andere , en daarmede worden verward. Het meest in 't oog loopende 

 is de verwarring tusschen rood en groen. Bekend is het geval van 

 een dorpskleermaker in Engeland , die een rooden soldatenrok , hem 

 gegeven om een stuk in den elleboog te zetten , terugbracht met een 

 groene lap voorzien , en die stijf en sterk bleef beweren , dat het in- 

 gezette stuk dezelfde kleur had als de rok. Het is de beroemde en- 

 gelsche scheikundige john dalton , die het eerst op dit gebrek van 

 het gezichtsvermogen de aandacht vestigde, en wel in eene voor- 

 dracht, in 1794 in de Manchester Society gehouden {Extraordinary 

 Facts relating to the Vision of Colours). Trouwens de ontdekking van 

 dat gebrek had dalton op zich zelven gedaan. Terwijl de meeste men- 

 schen zes (of zeven , wanneer men blauw en indigo voor twee rekent) , 

 kleuren in het zonnespectrum herkennen , zag hij er maar twee : geel 

 en blauw, of, ten hoogste drie: geel, blauw en purper. Hij zag geen 

 onderscheid tusschen groen en rood ; de bovenvlakte van een laurier- 

 blad had voor hem dezelfde klear als rood lak, en de benedenvlakte 

 dier bladen was volgens hem in kleur volkomen gelijk aan de lichter 

 gekleurde roode ouwels. Toen whewell hem vroeg, waarmede hij zijn 

 rooden doctorstabbaard vergeleek, wees hij op de bladeren der boo- 

 men in de nabijheid. Hij vond ongeveer twintig personen, behebd 

 met hetzelfde gezichtsgebrek. De beroemde metaphysicus dugald stewaud 

 was er een van; hy kon alleen door het verschil in gedaante een 

 bloedroode vrucht onderscheiden van de bladeren , waartusschen deze 

 aan 'den boom hing. 



Op het vaste land gaf men aan dit gebrek eerst den naam van Daltonis- 

 mus. De Engelschen verwierpen dien naam; men zou op die wijze, zeiden 

 zij , stotteren Demosthenismus , een bochel Esopismus , het gemis van 



