146 ELEKTRISCH LICHT. 



over later — en in aanmerking neemt dat de magneto-elektrische werk- 

 tuigen van dien tijd bij onze tegenwoordige verre achterstonden , ^ dan 

 valt er niet aan te twijfelen of de onkosten moeten toen zeer hoog 

 zgn geweest, zóó hoog, dat zij het gebruik, behalve in zeer enkele ge- 

 vallen, onmogelijk zouden hebben gemaakt, ook al waren de elektrische 

 lampen de meest volkomen werktuigen geweest, die men maar be- 

 geeren kon. 



Zy zijn dit, gelijk ik boven reeds aanmerkte, tot op den huidigen 

 dag nog volstrekt niet. Vandaar dan ook , dat zeker de meeste po- 

 gingen om het elektrisch licht algemeen te doen worden , die in dezen 

 tijd worden aangewend, berusten óf op het geheel ter zijde laten van 

 zulke lampen met beweegbare koolspitsen, óf op de vervanging daar- 

 van door inrichtingen, waarin die spitsen door koolranden zgn ver- 

 vangen. 



Het eerste, het geheel en al breken met het tot nog toe gevolgde 

 systeem , doet jablochkoff met zijn bekende elektrische kaarsen. Deze 

 bestaan uit twpe koolstaafjes van 20 of meer centimeters lang, die 

 op geringen afstand nevens elkaar zijn geplaatst , en van elkaS-r wor- 

 den gescheiden gehouden door een laag van eene de elektriciteit niet 

 geleidende stof, welke voornamelyk bestaat uit gips en barytsulfaat. 

 Worden deze staafjes van onderen elk met een der pooleinden van 

 een genoegzaam sterken stroomgever verbonden , en de afstand tusschen 

 de vrije boveneinden voor een oogenblik "overbrugd" door een dun ge- 

 leidend staafje , dat spoedig wegsmelt of vervluchtigt of ook weggeno- 

 men wordt, dan ontstaat de lichtboog tusschen de beide staafjes, en 

 blijft bestaan , omdat naarmate deze vervluchtigen en korter worden , 

 ook de isoleerende laag door de verbazend hooge temperatuur, die 

 daar heerscht, in damp overgaat en verdwijnt, om voor den licht- 

 boog plaats te maken. Een onophoudelijke afwisseling in de richting 

 van den stroom , zooals die van magneto-elektrische werktuigen gemakke- 

 lijk te verkregen is , maakt dat van de beide koolstaafjes steeds het 



' Een opmerkelijk voorbeeld van den vooruitgang in de constructie der magneto-elek- 

 trische werktuigen heb ik in eeu der vorige jaargangen van dit Album reeds vermeld. 

 Het betreft het ook hier, bl. 144, vermelde werktuig, dat in 1851 op de eerste alge- 

 meene tentooostelling aanwezig was. Nu een zestal jaren geleden , is het naar de nieuwere 

 inrichting verbeterd. Het ontwikkelt thans, door zeker niet grooter kracht dau vroeger 

 bewogen , 78 a 80 in plaats van 34 cM^ der gemengde gassen in de minuut, 



