148 ELEKTRISCH LICHT. 



En een mijns inziens nog veel ernstiger bezwaar tegen het gebruik 

 dier kaarsen ontspruit uit het volgende. Met den stroom van eene bat- 

 terij van 40 groote Bunsen-elementen kan men, bij het gebruik der 

 gewone koolspitsregulatoren , een zeer voldoend en aanhoudend elektrisch 

 licht verkrijgen. Een J ablochkoff-kaars vereischt daartoe een veel ster- 

 keren stroom. Ware nu het licht sterker in dezelfde verhouding, dan 

 zou dit — geen voordeel, zooals aanstonds blijken zal — maar slechts 

 een betrekkelijk nadeel zijn. Maar dit is op verre na het geval niet. 

 Het is niet de lichtboog, die het licht afstraalt, maar voornamelijk 

 de in dien boog heftig gloeiende spits der positieve koolstaaf. Vandaar dat 

 de afstand tusschen beide spitsen veel gemakkelijker te groot dan te 

 klein kan gemaakt worden, om door een gegeven stroom het maximum 

 van licht voort te brengen. Deze afstand kan nu in de gewone elek- 

 trische lampen naar behoefte geregeld worden : in de Jablochkoff-kaarsen 

 is zij onveranderlijk , en naar het mij voorkomt alleen voor zéér sterke 

 stroomen niet te groot. Toch schijnt het niet mogelijk dien veel klei- 

 ner te maken zonder op praktische bezwaren te stuiten. Dit geeft , vooral 

 zoodra een zelfde stroom over een aantal lampen verdeeld zal worden, 

 een aanmerkelijke wanverhouding tusschen de aangewende stroomsterkte 

 en de daardoor voortgebrachte hoeveelheid licht, dus tusschen deze 

 laatste en de kosten van voorbrenging. 



Na JABLOCHKOFF Zijn er dan een drie- of viertal andere inrichtingen 

 tot hetzelfde doel in gebruik gebracht, waartoe deze zijn "kaarsen" 

 bezigt. 



Een daarvan is eene amerikaansche , in Engeland de Workmans 

 lamp genaamd , van wallage farmer. Twee koolstaven van bijna 23 

 centimeters lang en 78 millimeters breed zijn hierin , met de langste 

 afmeting horizontaal, boven elkaar geplaatst. De onderste , met de nega- 

 tieve pool ^van den stroomgever verbonden , is ruim 6 millimeters dik , 

 de bovenste, positieve, omstreeks 13 millimeters. Zij zijn met de smalle 

 kanten naar elkaar toegekeerd , en deze staan eenige millimeters van 

 elkander verwijderd. Op dezelfde wijze als bij de Jablochkoff-kaarsen 

 wordt nu aan het eene eind een lichtboog tusschenbeide tot stand ge- 

 bracht. Na korten tijd is de afstand op die plaats grooter dan daar- 

 nevens geworden. Dan verplaatst zich de lichtboog een weinig en door- 

 loopt zoo de geheele lengte, om, aan het andere eind gekomen, weder 

 terug te keeren. Een mechanische inrichting , door een elektro-magneet 

 als gewoonlijk bewogen , brengt , zoodra dit noodig is , de koolreepen 



