ELEKTRISCH LICHT. 151 



te spreken. In geen lokaal ter wereld, dat daardoor voldoende wordt 

 verlicht, branden, voor zoover mij bekend is, dan ook minder dan vier 

 elektrische lampen. Maar er is meer! Het menschelijk oog is een be- 

 wonderenswaardig werktuig , dat zich , door de meerdere of mindere 

 samentrekking der pupil , schikken kan naar eiken graad van verlich- 

 ting, binnen vrij wijde grenzen. Maar dit "schikken" geschiedt niet 

 oogenblikkelijk ; al is het een gevolg van wat de physiologen noemen een 

 reflexbeweging. Het schijnt ook alsof wij er eenig bewustzijn van hebben 

 en daardoor voornamelijk het verschil in de helderheid der verlichting 

 bemerken van de voorwerpen, die wij beschouwen. En wij gewennen 

 ons daarbij spoedig aan de sterkste der in eenigen tijd waargenomen 

 verlichtingen , zoodat wij deze , en haar alleen , voor de ware , voldoende 

 houden. Al wat minder is dan deze , schijnt ons dan onvoldoende , flauw , 

 half duister toe. Hierin ligt, dunkt mij, de verklaring van het feit, 

 dat, toen voor eenigen tijd de Dam in onze hoofdstad elektrisch ver- 

 licht werd, bij wijze van proefneming, en daarbij een licht ontving, 

 minstens gelijkstaande met het drie- of viervoud van wat gewoonlijk 

 door gas daar ontwikkeld wordt, sommige toeschouwers, en daaronder 

 enkelen die aan waarnemen gewoon waren , die verlichting nog niet 

 schitterend noemden en zeiden: men moest nog eenige kaarsen meer 

 hier plaatsen! Zij zagen dat de verlichting op enkele plekken minder 

 sterk was dan op andere, dichter bij een der kaarsen gelegen, en dit 

 deed hen zeggen dat het licht op de eerste niet geheel voldoende was. 

 Toen kon men ook op de eerste fijne drukletters gemakkelijk lezen. 

 Eene elektrische verlichting, die van weinige zeer intense bronnen af- 

 straalt , moet dus , om te voldoen , een veel sterker som van licht opleveren 

 dan elk ander licht , waarvan de bronnen talrijker en zwakker zijn en 

 waarvan daardoor de verspreiding, als van zelve, gelijkmatiger is. 



Kon men nu maar zulk eene elektrische lichtbron verdeelen in een 

 aantal zwakkere , die op verschillende plaatsen gesteld kunnen wovden ! 

 Men begrijpt dat het er hier niet op aankomt om , in plaats vau een 

 ^^foyer' van de lichtsterkte eener Jablochkoff-kaars , b. v. er vier te 

 voeden door een zelfden stroom , die dan ook vier of meermalen sterker 

 is dan die voor de eene werd gebruikt. In dien ziu heeft de verdeeling 

 van het elektrisch licht reeds voorlang plaats gehad. Wat men behoeft 

 is de mogelijkheid om een voldoend en aanhoudend , zij het dan ook 

 betrekkelijk zwak , elektrisch licht te verkrijgen door een stroom , die 

 in sterkte en in kosten van voortbrenging gelijk staat met slechts een 



