ELEKTRISCH LICHT. 153 



laatst van 1878. Maar voor dat dit algemeen bekend was, vernam men 

 van de uitkomsten , langs denzelfden weg verkregen door werdermann 

 te Londen en bijna gelijktijdig door Dr. hoorweg te utrecht, waarvan 

 ik reeds op bl. 61 van dezen jaargang met een enkel woord bericht gaf. 



Met slechts eenige wijzigingen in de uitvoering is het beginsel voor 

 alle drie hetzelfde. Een koolstaafje van drie millimeters middelliju on- 

 geveer en willekeurige lengte, kan door een mechanische kracht voort- 

 geschoven worden door een metalen busje heen, met welks binnenwand 

 het voortdurend in aanraking blijft en dat met de positieve pool van 

 een stroomgever verbonden is. Met een der uiteinden, waar het een 

 weinig is afgespitst, stuit het tegen het midden van een koolschijf 

 van een centimeter of meer dikte en twee of drie centimeters middel- 

 lijn, die op een afstand van 15 tot 20 millimeters van het zooeven 

 genoemde busje geplaatst is en met de negatieve pool van denzelfden 

 stroomgever verbonden. De stroom van dezen gaat dus doOi.' dat ge- 

 deelte van het koolstaafje dat zich tusschen het busje en de schijf be- 

 vindt en doet dit gloeien en licht geven ; maar nu verreweg het sterkst 

 aan het toegespitste uiteinde, waar het het dunste is en slechts met 

 een zeer kleine oppervlakte aan de koolschijf raakt, en dus de elektrische 

 weerstand het grootst is. Sommigen beweren dat zich tusschen dit uiteinde 

 en de schijf zelfs een — zeker in afmetingen mikroskopisch — licht- 

 boogje ontwikkelt. Het komt mij voor dat deze bewering en vooral die 

 dat dit lichtboogje een aanmerkelijk aandeel zou leveren van het door 

 het koolstaafje uitgestraalde licht , geen genoegzamen grond heeft. Maar 

 hoe dit ook zij : het koolstaafje neemt door het gloeien alleen aan dit 

 uiteinde merkbaar af en wordt daardoor, terwijl het spits blijft, korter. 

 Maar in diezelfde mate wordt het , door het busje heen , voortgeschoven , 

 zoodat het steeds aan de schijf blijft raken, en dus het licht niet uit- 

 gedoofd wordt. 



Ik heb met een drietal naar dit beginsel vervaardigde lampjes een 

 aantal proeven genomen; met den stroom van acht groote Bunsen-ele- 

 menten voor elk , gaven ze een fraai en zeer standvastig licht. Ik heb 

 mij hierbij niet kunnen ophouden met de bepaling van de voordee- 

 ligste afmetingen van het werkend gedeelte der koolstaafjes en van 

 vele bijzonderheden , die zeker op de mate van het door een gegeven 

 stroom voortgebrachte licht van grooten invloed zijn, en daarom ook 

 dit licht niet gemeten. Een der parijsche instrumentmakers, die 

 iets later zulke lampjes ten verkoop hebben aangeboden, bericht 



