EEN REDENEEREND PAARD. 



De heer m. carrey-hobson deelt , in het engelsche tijdschrift Nature, 

 19 Dec. 1878, het volgende geval mede, dat onlangs voorgekomen is 

 te Graaf-Reinett in Zuid- Afrika. 



Evenals in alle andere oude holland sche steden, is ook aldaar in 

 het midden een groote vierkante marktplaats, waar de boeren, koop- 

 lieden en anderen , op welk uur van den dag of nacht zij aankomen, 

 de ossen of paarden van hunne wagens mogen uitspannen en hen 

 naar de gemeente-weide zenden, terwijl zij zelve bij de wageos bivoua- 

 keeren , zoo als de gewoonte is der reizigers in Afrika , totdat ten 

 acht ure de markt begint. 



Een oud paard , dat bij een dezer gezelschappen behoorde, had lang 

 rondgedwaald om naar gras en water te zoeken, doch blijkbaar te 

 vergeefs, want het was in den tijd der groote droogte, waarvan zich 

 nu eerst de landstreek begint te herstellen. Op de groote, naakte markt- 

 plaats gekomen , naderde het een troep mannen , die daar stonden te 

 praten , en trok een hunner met de tanden aan zyn hemdsmouw. De 

 man, van meening dat het paard hem bijten wilde, stootte het van zich. 

 Maar , daar dit niet zeer hard gedaan werd , herhaalde het paard 

 dezelfde beweging. Weder stootte de man het paard weg, maar wederom 

 trok het paard hem aan zijn mouw. Toen dit dus driemaal geschied 

 was, meende de eigenaar toch dat daar iets achter moest zitten, dat 

 het paard hem wilde te kennen geven. Hij klopte daarom het paard 

 op den nek, zeggende: "Kom aan, oude jongen, voort dan maar!" 

 Dadelyk ging het paard den weg op naar de pomp aan het verste 

 einde van de plaats. Daar stonden eenige knechts, kleurlingen. Op 

 het bevel van den blanken man , vulde een hunner een emmer met 

 water; driemaal moest dit herhaald worden voordat het paard zijn 

 grooten dorst gestild had, en toen, alsof het dier zijne dankbaarheid 

 wilde te kennen geven, wreef het zachtjes zijn neus langs 's mans arm 



HG. 



