180 OVER HKl' INMAKEN VAN GROENTEN EN VRUCHTEN. 



De meeste planten hebben voor het onderhoud van haar leven vrij 

 veel zuurstof noodig; velen verbruiken in 24 uur meer dan haar eigen 

 volumen van dit gas , en kunnen das in dat tijdsverloop een vijf maal 

 grooter volumen atmospherische- lucht van haar zuurstof berooven. Van- 

 daar dat in een gesloten ruimte tenminste, in het donker, het leven der 

 planten groot gevaar loopt. Wel is waar sterven planten in een van 

 zuurstof beroofde lucht niet terstond, maar zij houden hier toch op 

 te groeien en zich te ontwikkelen. Duurt het verblijf in zulk een ruimte 

 langer, b.v. verscheidene dagen, dan zal een herstel niet meer mogelijk 

 zijn, en de planten zullen, evenals dieren dit zouden doen, uit gebrek 

 aan lucht te gronde gaan. 



Men kan zich door een zeer eenvoudige proef van het groote belang 

 van de zuurstof voor den groei der planten overtuigen. Wij kiezen 

 daartoe de gewone blauwe schimmel. In twee gelijke fleschjes wordt zoo- 

 veel van een slappe oplossing van suiker in water gebracht , dat de 

 fleschjes omstreeks half vol zijn. 



Na zaaien wij in beide fleschen , op de oppervlakte der vloeistof 

 enkele sporen van de schimmel, sluiten dan de eene flesch met een 

 stop goed luchtdicht en laten de andere open staan. Beide plaatsen wij 

 op een warm plekje. 



Na een paar dagen beginnen de sporen in beide fleschjes te ontkiemen ; 

 er ontstaan kleine witte schiramelvlokjes , die op de oppervlakte van 

 het vocht blijven drijven. Zij groeien zeer snel en vormen weldra een 

 aantal groote, vrij drijvende vlokken. Tot hiertoe ging de ontwikkeling 

 in beide flesschen even snel. Thans houdt die in de gesloten flesch op; 

 die in de open flesch gaat daarentegen ongestoord voort , totdat een dikke 

 schimmellaag de geheele vloeistof bedekt en overal de blauwe sporen 

 in groote hoeveelheid worden afgesnoerd. Vanwaar dit verschil, dit 

 plotseling ophouden van den groei bij de eene proef? Het eenige onder- 

 scheid in de inrichting der beide flesschen lag daarin, dat de eene open 

 en de andere gesloten was , dat dus in de eene de verbruikte lucht telkens 

 kon ververscht worden , in de andere niet. Zoodra in de gesloten flesch 

 de zuurstof verteerd was, hield de groei op; in de andere stroomde 

 steeds nieuwe zuurstof uit de omgevende lucht toe. 



In de leer der ademhaling is het een belangrijke vraag, welke be- 

 trekking er bestaat tusschen de hoeveelheden koolzuur en zuurstof, die 

 in denzelfden tijd worden uit- en ingeademd. In het algemeen zijn deze 

 hoeveelheden, naar het volumen gemeten, gelyk, zoodat een plant, in 



