DE STRUISVOGELS IN ZÜID-AFMKA. 



DOOR 



Dr. P. W. KRECKB. 



Onder de weinige vreemde gewesten, waar eene Nederlandsche be- 

 volking zich blijvend gevestigd heeft , behoort Zuid-Afrika. Hoewel het 

 klimaat, de grond en de voortbrengselen niet zoozeer van die van 

 Midden-Europa afwijken , om een voortdurend ver big f voor Europe- 

 anen onmogelijk te maken, leveren zij toch verschillen genoeg op, om 

 het onderscheid te verklaren , hetwelk tusschen den Afrikaanschen 

 kolonist — den Afrikaander — en de bewoners van het moederland 

 bestaat. Men vindt daar, om eene spreekwijze der kolonisten te ge- 

 bruiken, rivieren zonder water, bloemen zonder geur en vogelen zonder 

 zang. Inderdaad zijn vele groote rivieren, gedurende een gedeelte van 

 het jaar , bijna droog , zoodat men ze doorwaden , of met wagens kan 

 doortrekken ; werkelijk mist men in Zuid-Afrika rozen en andere geu- 

 rige bloemen , die aan ons werelddeel eigen zijn, en zijn die vervangen 

 door tal van eigenaardige heideplanten , geraniums en lischdodden met 

 prachtig gekleurde, doch reukelooze bloemen; wel vindt men er tal 

 van vogels, zooals bontgekleurde vliegenvangers , honigzuigers en andere, 

 maar de zangvogels, die ons, des zomers, op hunne aangename tonen 

 onthalen, worden hier bijna geheel gemist. In de binnenlanden vindt 

 men bovendien den reus onder de vogels, de struis, die men in de 

 laatste jaren heeft leeren temmen en kunstmatig uitbroeden. Daardoor 

 is een nieuw bedrijf, de struisvogelenteelt , ontstaan , die , met den land- 

 bouw en de schapenteelt , benevens het vroeger door ons beschouwde 



