184 DE STRUISVOGELS IN ZUID- AFRIKA. 



gebruikt: de Romeinsche krijgslieden, zoowel als de middeleeuwsche rid- 

 ders versierden daarmede hunne helmen ; de Janitsaren pronkten daarmede 

 op hunne tulbanden, terwijl zij , in onzen tijd, een aanzienlijk handelsar- 

 tikel zijn geworden, waarmede onze dames hare hoeden versieren. 



Het voedsel van den struis bestaat uit verschillende kruiden en planten , 

 peulvruchten en boombladeren, benevens insekten en wormen; zelfs 

 ratten en muizen worden door hem niet versmaad. Hij is een onver- 

 zadelijke gulzigaard, die dikwijls, om de spijsvertering te bevorderen, 

 steenen en andere harde en onverteerbare voorwerpen inslikt. Dikwijls 

 treft men struizen aan in streken , waar volstrekt geen plantengroei 

 aanwezig is, zoodat men niet begrijpt, van waar hij zijn voedsel krijgt : 

 doch als een echte zoon der woestijn kan hij lang vasten; ook kan 

 hij verscheiden dagen leven zonder te drinken, hetgeen hem in dorre, 

 waterlooze streken goed te pas komt ; wanneer hij echter water vindt , 

 dan drinkt hij overvloedig. — Het vleesch van jonge struisvogels is 

 niet onaangenaam van smaak, dat der ouden hard en taai ; toch werd 

 het in vroegere tijden tot voedsel gebruikt. 



De struis is een gezellige vogel : nu en dan vindt men hem in groote 

 troepen in vereeniging met zebra's, springbokken ', wilde beesten ^ 

 en andere dieren ; reeds xenophon verhaalt , dat het leger van cyrus 

 struizen vond in gezelschap van wilde ezels. De struis leeft in veel- 

 wijverij : in den broedtijd vindt men eiken haan met twee of drie hen- 

 nen te zamen, die hare eieren in één en hetzelfde nest leggen. Dit 

 bestaat eenvoudig uit eene holte van omstreeks één meter in den 

 grond, met een rand van zand daarom heen. Zoodra 10 of 12 eieren 

 in het nest zijn , beginnen de struizen te broeden , en wel afwisselend : 

 des daags is eene der hennen op het nest ; des nachts broedt de haan , 

 om de aanvallen van jakhalzen en andere roofdieren te kunnen afslaan. 

 Dikwijls vindt men deze dieren dood naast het nest. Gedurende het 

 broeden leggen de hennen voortdurend eieren, totdat het nest vol 

 is, waarin gewoonlijk 30 tot 35 eieren plaats vinden. De later gelegde 

 eieren worden wanordelijk rondom het nest geplaatst en dienen om de 

 pas uitgekomen jongen te voeden, waartoe zij door de ouden worden 

 stuk getrapt. De jongen kunnen namelijk niet terstond het moeielijk 

 verteerbare voedsel der ouden gebruiken. De broedtijd duurt omstreeks 

 40 dagen. Gedurende den dag verlaten, bij warm weder, niet zelden 



' Antilope euchore, ' A/tiilo^e O nu, 



