DE STRUISVOGELS IN ZUID-AFRIKA. 185 



de ouden het nest, dewijl de zonnewarmte dun voldoende is, om de 

 eieren uit te broeden. Wanneer de nachten zeer koud zijn , ziet men 

 soms twee vogels te gelijk op het nest zitten. Gedurende het broeden 

 worden de eieren van tijd tot tijd omgekeerd. De schaal is vuil wit, 

 met geel gemarmerd, zeer dik, blinkend en poreus; de vorm fraai en 

 aan beide einden bijna gelijk. Zij zijn smakelijk, blijven lang versch en 

 worden dikwijs tot het bereiden van gebak gebruikt; de inhoud staat 

 met omstreeks 24 hoendereieren gelijk. Uit de schalen maakt men 

 bekers, die na eenigen tijd ' zoo hard worden als ivoor. 



Bijzonder zorgvuldig trachten de oude struizen de plaats te ver- 

 bergen, waar zij hun nest hebben; zoodra zij bemerken dat het ont- 

 dekt is, vernielen zij het terstond zelf. Wanneer de plaats der eieren 

 veranderd, of hun getal verminderd is, dan trappen zij ze allen stuk 

 en leggen elders een nieuw nest aan. Wanneer derhalve de Afrikanen 

 een nest ontdekken , gaan zij , wanneer het door de vogels verlaten is , 

 tegen den wind daarheen en verwijderen met een boomtak zorgvuldig 

 hunne voetsporen. Zij schuiven met behulp van een langen stok, de 

 eieren naar zich toe, die rondom het nest liggen. Op die wijze is een 

 nest eene rijke voorraadschuur, waaruit zij, gedurende eeu paar maan- 

 den, allo twee of drie dagen zooveel eieren halen, als zij behoeven. 

 Men vindt gedurende het geheele jaar nesten, maar in de winter- 

 maanden (Juni tot September) zijn zij in Zuid-Afrika het talrijkst. In 

 dien tijd zijn de vederen niet veel waard , daar zij , door het broeden , 

 beschadigd worden. 



De jonge struizen zijn , wanneer zij het ei verlaten , omstreeks zoo 

 groot als eene hen; spoedig zijn zij in staat de ouden te volgen, die» 

 wanneer zij gejaagd worden, allerlei listen gebruiken om hunne jongen 

 te redden. Een jager verhaalt, dat hij een troep jonge struizen ont- 

 moette, onder de hoede van een haan en eene hen. Zoodra de ouden 

 bemerkten dat zij achtervolgd werden , trachtte de hen den jager te 

 misleiden, op dezelfde wijze als de wilde eenden dit dikwijls doen: zij 



' Op de laatste Parijsehe tentooustelling waren uit Noord- Australië eieren van den aan 

 de struizen verwanten Emoe {Uromaeua Novae- Hollandiae) ingezonden , die iets kleiner 

 dan struiseieren zijn. Zij waren in goud- en zilverdraad gevat en leverden verscbillende 

 zeer fraaie voorwerpen op, zooals inktkokers, doozeo, bakjes, enz. Door hunne groene 

 kleur gelijken zij op brons, vooral wanueer zij in zilver gevat zijn. 



