186 DE STRUISVOGELS IN ZUID-AFRIKA. 



vluchtte met uitgespreide vleugels en viel, alsof zij gewond was, op 

 den grond neder; toen zij bijna door haar vervolger was ingehaald, 

 zette zij het uit alle raacht op een loopen , zoodat zij weldra uit het 

 gezicht van don jager was verdwenen. Intusschen had de haan zich , in 

 alle stilte, met de jongen verwijderd. 



De loop van den struis is waarschijnlijk de snelste van alle dieren. 

 Wanneer hij vervolgd wordt , doet hij , volgens livingstone , stappen van 

 3,5 tot 4 meters, ja zelfs 4,2 meters. Men kan de bewegingen zijner 

 pooten evenmin volgen, als die van de spaken van een wagenrad,dat 

 snel ronddraait. Zijne snelheid bedraagt dan niet minder dan 43 kilo- 

 meters in het uur, gelijkstaande met die van een gewonen spoortrein. 

 Wanneer hy zeer snel loopt, laat hy zyne vleugels over den grond 

 slepen. — De struisvogel is zeer sterk: zelfs met twee personen op 

 den rug loopt hij zoo snel als een harddraver. In zyne pooten heeft 

 hij zooveel kracht, dat hij met één slag — hij slaat altyd vooruit — 

 een mensch kan dooden. 



De jacht op struisvogels geschiedt het best , wanneer zy zich in 

 troepen verzamelen. Men verontrust hen dan voortdurend , zoo dat zij niet 

 geregeld hun voedsel kunnen zoeken. Daardoor worden zij zoo vermoeid , 

 dat zij ten slotte kunnen worden ingehaald en met stokken afgemaakt 

 worden , om de vederen niet te bevlekken met bloed. Dikwijls worden 

 de jongen levend gevangen en getemd. Bij de buitengewone snelheid , 

 waarmede de struizen zich bewegen , is het bijna onmogelijk dat zij 

 door één jager te paard worden gejaagd. Meestal vereenigen zich 

 daartoe vier of vijf, die zich, op zekeren afstand van elkander , plaat- 

 sen. De eerste zoekt de struisvogels op en jaagt hen naar den twee- 

 den, die hen, op zijne beurt, eenigen tijd achtervolgt, waarna hy hen 

 naar den derden jager drijft. Eerst wanneer zij onder het bereik van 

 den vierden of vijfden jager zijn gekomen , zijn zij vermoeid genoeg 

 om hen , zonder bezwaar , te naderen en af te maken. De inboorlingen 

 bedienen zich, bij de jacht, van de volgende list: zij steken den kop 

 van een struisvogel op een stok , die omstreeks zoo lang is als de 

 hals van den vogel. Vervolgens verven zy hun lichaam hier en daar 

 wit , en ^bevestigen daaraan zoovele vederen , dat men hen in de verte 

 voor een struisvogel zou houden. Nu nemen zij den stok met den kop 

 in de eene en pijl en boog in de andere hand en naderen , zoo toege- 

 takeld , terwijl zij de bewegingen van den vogel zoo goed mogelijk na- 

 bootsen, eene kudde struizen, totdat zij hun, met eenige goed gemik- 



