204 OVER HET INMAKEN VAN GROENTEN EN VRUCHTEN. 



mepstal weten ze deze geheel te verdringen, zoo ze niet omgekeerd 

 zelve door haar verdrongen worden. Doch kim en bacteriën ziet men 

 zeer dikwijls te zamen gaan, zoo dikwijls, dat soms de werking der 

 bacteriün, het verzuren, aan de simplant toegeschreven wordt. Onder- 

 zoekt men echter in zulke gevallen het kimvlies onder het mikroskoop, 

 dan ziet men het tusschen de kimcellen wemelen van kleine, vrij 

 rondzwemmende bacteriën. In de huishouding onderscheidt men daarom 

 de kim en de bacteriën dikwijls niet van elkander, terwijl iedereen 

 gemakkelijk de zooveel grootere schimmelplanten kan onderkennen. 



Door zeer verschillende middelen tracht men in de praktijk het leven 

 der bederfzwammen aan de oppervlakte van spijzen of dranken te ver- 

 hinderen of ten minste onschadelijk te maken. Deze laten zich gemak- 

 kelijk tot drie groepen brengen. 



Het natuurlijkste middel om het gestelde doel te bereiken, is wel 

 het gebruik eener luchtdichte sluiting. Dit wordt dan ook, gelijk aan 

 iedereen bekend is, zoowel bij het fabriekmatige verduurzamen van 

 spijzen, als ook bij het inmaken in de huishouding vrij veelvuldig toe- 

 gepast. Zoo worden ingemaakte vruchten meestal in luchtdicht geslo- 

 ten flesschen verkocht, en worden porselein en andere groenten in 

 flesschen ingemaakt. Iedereen weet, dat men hierbij steeds zorg moet 

 dragen, dat de flesschen zoo goed mogelijk gevuld zijn; in halfgevulde 

 flesschen zou de inhoud, zelfs bij de beste sluiting, toch bescbimmelen. 

 Natuurlijk, want de in de flesch aanwezige lucht maakt het leven 

 der zwammen ten minste gedurende eenigen tijd mogelijk. Hoe min- 

 der lucht er dus is, hoe korter de zwammen kunnen leven, en hoe min- 

 der schade ze derhalve kuanen aanrichten. Bij het inmaken van porse- 

 lein heeft men somtijds gelegenheid hieromtrent een wel is waar on- 

 aangename, maar toch leerrijke ervaring op te doen. Wordt namelijk 

 de gekookte groente haastig in de flesschen gebracht, zoo gebeurt het 

 niet zelden, dat er hier en daar luchtbellen blijven zitten. In elk dezer 

 luchtbellen pleegt zich dan wat schimmel te ontwikkelen, en zijn er 

 wat veel bellen , dan is deze schim mei- vegetatie soms zoo sterk, dat 

 de groente, als men ze uit de flesch genomen en toebereid heeft, 

 den onaangenaam dufFen smaak naar schimmels bezit. Dit is de reden, 

 waarom men bij het inmaken er zoo zorgvuldig op letten moet, dat 

 er geen luchtbellen in de flesch blijven. 



In de ruimte in den hals der flesch , tusschen den inhoud en de 

 kurk, bevindt zich natuurlijk steeds wat lucht. Vandaar dat gewoon- 



