DE GOUDVELDEN VAN AUSTRALIË. 211 



ben bezeten, moeten dus naar de sprookjeswereld worden verwezen. 

 Volgens KOBEL zou de naam "goud" zijn afgeleid van ajar chold, 

 een arabisch woord, — voor welks juistheid ik evenwel niet wil in- 

 staan, — dat ''geel metaal der eeuwigheid" beteekent; uit het eerste lid 

 zou het latijnsche woord aurum^ het'fransche or , enz. zijn ontstaan, 

 uit het tweede gedeelte het hoogduitsche gold, het nederlandsche goud 

 met zijn verdere germaansche wijzigingen. Voorts zou hetzelfde woord 

 ajar chold nog de beteekenis hebben van "eeuwig zonnelicht", weshalve 

 door de oude alchymisten het zonneteeken O ook voor het goud werd 

 gebezigd. Dat genoemde alch5''misten niet gelukkig waren in hunne 

 pogingen om goud te "maken", is overbekend, en zulks behoeft in 

 onze dagen dan ook niemand meer te verwonderen , die weet dat goud 

 geen samengestelde stof, maar een element, eene enkelvoudige stof is, 

 die niet gemaakt wordt, maar op en in de aarde aanwezig is, dus 

 gevonden moet worden , evengoed als zulks ook het geval is met 

 koper en zilver, lood en ijzer, en andere metalen. 



Koper en ijzer vindt men in groote massa's , soms in beddingen van 

 aanzienlijke uitgestrektheid en dikte , — het goud niet ; dit edel metaal 

 is zeer spaarzaam verspreid, zelfs nog spaarzamer dan het zilver, en 

 waar het gevonden wordt, is de aanwezige voorraad doorgaans binnen 

 een niet groot tijdsbestek uitgeput. Van daar dat de totale hoeveelheid 

 goud zelfs in honderd en meer jaren niet zoodanige vermeerdering 

 ondergaat , dat zulks van overwegenden invloed zou kunnen zijn op 

 den marktprijs ; en het is deze omstandigheid — die het goud trouwens 

 met het zilver gemeen heeft, — waaraan beide edele metalen hunne 

 geschiktheid danken om tot standpenningen te dienen in het muntstelsel. 



De vindplaatsen van het goud laten zich tot drie hoofdgroepen 

 terug brengen: 



1". wordt het aangetroffen in de gangen en aderen^ d. w. z. in sple- 

 ten en kloven , van de oudste kristallijne gesteenten , als graniet , sye- 

 niet , dioriet , kwartsiet en de oudste sedimentaire vormingen , het 

 cambrisch , silurisch en devonisch , te zamen ook wel het overgangs- 

 gebergte geheeten. Ook wel in deze gesteenten ingesprenkeld. 



2". In losse, aangespoelde gronden, dus in gronden, die samenge- 

 steld zijn uit zand, grint, leemklonters , conglomeraten enz. De Duit- 

 schers noemen zoodanige formaties , "Seifen" of het "Seifengebirge." 

 Dit woord is moeilijk te vertalen; daarvoor "zeepgebergte" to bezigen, 

 zoo als somtijds geschiedt, komt mij bedenkelijk voor. Het liefst be- 



