214 DE GOUDVELDEN VAN AUSTRALIË. 



liggen er uitgestrekte kolenvelden in den schoot der aarde bedolven , 

 terwijl naast den zwarten diamant zelfs zijn aanzienlijke broeder niet 

 wordt gemist, zoodat wy terecht N. Holland een der rijkste en meest 

 belovende gedeelten der wereld mogen noemen. Wij willen 't evenwel 

 bij deze oppervlakkige schets niet laten blijven , maar de bedoelde 

 landstreek uit een geologisch en geognostisch oogpunt aan een nauw- 

 keuriger onderzoek onderwerpen, om daardoor te komen tot eene juiste 

 voorstelling van de plaatsen waar, en de wijze waarop het goud daar 

 ligt, en de tgden wanneer het daar werd bedolven. 



Van af kaap Ho we tot kaap York strekt zich een bergketen uit, die 

 steeds de kust volgende, ofschoon hier en daar dieper het land insnij- 

 dende, aan de Cordillera's van Amerika herinnert en dan ook hier dien- 

 zelfden naam heeft ontvangen. Twee zijtakken gaan van het hoofdge- 

 bergte in westelijke richting uit, de Kinlay Range (22" Z. B.) en de 

 Pyreneeën (38'* Z. B.). Grenoemde ketens vormen even zooveel water- 

 scheidingen; ten oosten van 't hoofdgebergte bevindt zich het stroom- 

 gebied der kustvloeden , ten zuiden van de Pyreneeën een ander rivier- 

 gebied, tasschen de beide parallelketens zuidelijk het Darling-Murray- 

 stroomgebied , noordelijk het woestijngebied met rivieren zonder afloop; 

 terwijl zich eindelijk ten noorden van de Kinlay Range het stroomge- 

 bied bevindt van die rivieren , welke zich in de golf van Carpentaria 

 ontlasten. 



In Victoria bestaat het gebergte (Pyreneeën en Cordillera) uit silu- 

 rische gesteenten en eenige andere (cambrische ?) vormingen. Hierin lig- 

 gen vele goudvelden. Eene reeks van graniet-eilanden duikt ter weers- 

 zoden van den keten uit deze formatie op , hier en daar bedekt met 

 bazalt van jongen , waarschijnlijk tertiairen datum. Genoemde bazalt- 

 lagen rusten veelvuldig op goudseifen , en wisselen daarmede af. Zij 

 geven dus belangryke vingerwijzingen voor den bergbouw. 



De straks genoemde silurische gesteenten — ook de andere (cambri- 

 sche?) sedimenten — dragen dikwijls blijken van de inwerking der 

 granieten , waardoor zij meer of min gemetamorphoseerd zijn geworden. 

 De porfieren , diabasen en diorieten , die er mede verbonden zijn , bijzon- 

 der in Gippsland, behooren tot de jongste silurische of oudste devoni- 

 sche periode. Steenkolengebergte wordt hier weinig , keuper , trias en 

 lias in 't geheel niet gevonden , daarentegen is de jura tamelijk ont- 

 wikkeld. In deze jura wordt een weinig steenkool aangetroffen. 



Noordwestelijk van dit gedeelte der Cordillera en noordelijk en wes- 



