DE GOUDVELDEN VAN AUSTRALIË. 215 



tel^k van de Pyreneeën ligt eene uitgestrekte massa tertiair, dat bet 

 grootste deel van de kom der Darling en Murray vult. Langs den 

 zuidrand is deze vorming minder ontwikkeld. Gelijk straks nader zal 

 worden aangetoond , hebben de tertiaire gronden , die onmiddellijk op 

 het silurische zijn gelegerd, een aanzienlijk gedeelte van het materiaal 

 geleverd, waaruit in Victoria zooveel goud wordt gewonnen ; door rolstee- 

 nen en bazalt bedekt, vormen z^* namelijk de zoogenoemde "deep leads" 

 of diep gelegen Seifen, die nog jaren lang een aanzienlijken oogst beloven. 



De Cordillera's , van kaap Howe af tot den 35sten breedtegraad, 

 even als de voortzetting der straks genoemde Cordillera's van Victo- 

 ria, die er mede evenwijdig loopen , bestaan uit granietmassa's, die 

 door cambrische , silurische en devonische lagen — hier en daar door 

 de gesteenten der kolenformatie en door tertiair — zijn omgeven ; por- 

 fieren, groensteenen en bazalten van verschillenden ouderdom hebben 

 zich door beide (granieten en sedimenten) heen een weg gebaand. Wes- 

 telijk van de binnen-Cordillera's treden tinerts voerende granieten op. 

 Beide ketens zijn verbonden door een van 't Z. O. naar het N. W. voort- 

 loopend verbindingslid , dat zijn ontstaan dankt aan een reusachtige 

 doorbraak van bazalt. Ook in dit terrein bevinden zich rijke goudvelden. 



Van 35" Z. B. tot 32" Z. B. ontmoeten wij nogmaals geweldige 

 bazaltmassa's , die met de overgangsformatie (=: silurisch en devonisch) 

 de zijden van het gebergte vormen. Van de zeekust tot aan de berg- 

 keten zelf strekken zich de lagen der steenkolenformatie uit , die 

 in bijna horizontale ligging op het overgangsgebergte rusten. Westelijk 

 van de hoofdketen ligt het klassieke goudland van N. Zuid- Wales ' 

 en wel te midden van sterk geplooide silurische en devonische gesteen- 

 ten , alsmede eene massa syenietachtige granieten , diorieten , diabasen , 

 serpentijnen en leden der bazaltfamilie. Dit goudveld strekt zich uit 

 van den 150sten tot den 147sten meridiaan (O. L. van Greenwich) en 

 van den 35steii tot den 32sten breedtegraad. 7930 k wadraat -mylen wer- 

 den reeds door den Staat aan het publiek ter exploitatie afgestaan. 

 De meer westelijk gelegen deelen dezer kolonie worden ingenomen door 

 jong-tertiaire vormingen , maar overal , waar uit deze vormingen ge- 

 plooide, oude sedimenten of kristallijne leigesteenten oprgzen, daar is 

 ook steeds weder het goud aanwezig. 



Het straks genoemde kolengebergte wordt op 32" Z. B. rijker aan 

 echte kolenvoerende lagen, zich hier uitstrekkende langs beide oevers 

 van de rivier de Hunter, en plaatselijk afgebroken door granieten en 



