DE BEOODBAKKER VAN THÜRSO. 



I 



In 't uiterste noorden van Schotland ligt het graafschap Caithness. 

 Ten zuiden begrensd door woeste bergen , aan de tegenovergestelde 

 zijde door eene onstuimige zue , die in hooge brandingen tegen de steile 

 kustrotsen breekt , is Caithness daarbij ten prooi aan lange , mistige 

 en stormachtige winters , afgewisseld door korte en koele zomers. 



Uitgestrekte venen en heidevelden vormen een groot deel van den 

 eentonigen , vlakken , kalen en onvruchtbaren bodem. De plantengroei 

 is armoedig , bloemen zijn er zeldzaam , en waar deze laatste ontbreken , 

 daar is ook de insektenwereld schaars vertegenwoordigd. Het oor van 

 den wandelaar wordt er niet gestreeld door 't gekweel der vogels , 

 want hier is geen boschje om te nestelen, bijkans geen boom om op 

 te rusten. Voorwaar! moeilijk zou de beminnaar der natuurlijke his- 

 torie ongeschikter plek op de wereld kunnen bedenken tot het najagen 

 zijner studiën. De levende wereld schgnt hier haast alleen beperkt tot 

 de wateren, die de klippen bedekken, of hier en daar fiordsgewijs het 

 land indringen. 



In dit onherbergzaam oord wierp het lot ten jare 1830 den twin- 

 tigjarigen jongeling robert dick, van beroep hroodhakker. Hij was de 

 zoon van een ambtenaar bij de belastingen. Sedert deze voor de tweede 

 maal in het huwelijk trad, had er een zwarte wolk over den huise- 

 lijken haard gehangen. De arme dick schijnt veel van zijne stiefmoeder 

 te lijden te hebben gehad, en gelukkig achtte hg zich, toen hij op 13-jarigen 

 leeftijd het ouderlijk huis mocht verlaten, om bij een bakker in de leer 

 te gaan. Zijne ouders woonden destijds te Tullibody, een plaatsje aan 

 den voet der Ochil -heuvelen gelegen , die laag Schotland van de High- 

 Lands scheiden. Hier ontwikkelde zich in den knaap die liefde voor 

 de natuur, welke hem zijn geheele leven niet meer verliet, en die ons 

 een der sterkste bewijzen oplevert voor hetgeen de mensch vermag, 

 als toewijding en volharding hem aansporen tot den arbeid. De droeve 

 dagen zijner jeugd sloten dick's hart voor de menschenwereld, om hem 

 zijne vrienden te leereu zoeken onder de bloemen des velds en de stomme 

 gesteenten der aardschors. En ofschoon hij , ware eene wetenschappelijke 

 opleiding zijn deel geweest, waarschgnlijk een der beroemdste naturalisten 

 zijns tijds zou geworden zijn , toch is zijn leven niet nutteloos geweest 

 voor de wetenschap , maar heeft deze veel verplichting aan den eenvoudi- 



