238 DE GOUDVELDEN VAN AUSTRALIË. 



de gangen van Bonaro (Queensland) is het goudhoudend kwarts verge- 

 zeld van metallisch bismuth , bismnthglans en bismuthoker — een zeer 

 zeldzame associatie. 



In zeker goudveld van N. Zeeland vond men de kwartskristallen hol 

 en deze holten waren opgevuld raet naphta. In water oplosbare zou- 

 ten , zooals gips , worden nimmer in de gangen aangetroffen. Ten over- 

 vloede zij herinnerd, dat het goud niet alleen in het kwarts, maar 

 ook in de opgenoemde bijgemengde mineralen is ingesprenkeld. De ver- 

 deeling van het goud is zeer ongelijkmatig. 



Ook ijzerkiezel treedt nevens het witte kwarts als gangvormer op, 

 of bevat dit metaal — meestal weder met pyriet geassocieerd — in- 

 gesprenkeld. 



Cinnaber schijnt een afkeer te bezitten van het edele metaal; in 

 een gang van de Savage-groeve (N. Zeeland) waren die gedeelten , welke 

 cinnaber bevatten , vrij van goud. De hoeveelheid goud in de gangen 

 schijnt onafhankelijker te zijn van den aard van het nevengesteente 

 dan men vroeger wel aannam, maar daarentegen in hoogere mate be- 

 paald te worden door den vorm der oorspronkelgke spleten , tevens van 

 de kanalen , die daarin na gedeeltelijke opvulling overbleven ; hiervan 

 toch hing af de snelheid der in de gangen en spleten rondloopende 

 vloeistoffen , waaruit het goud werd afgezet. Intusschen is ook de vorm 

 der spleten weder afhankelyk van den aard van het nevengesteente. 

 Ook hing het dikwijls af van de samenstelling van dit laatste of er 

 gangen dan wel gangbeddingen (= beddinggangen) zouden worden ge- 

 vormd. Had de doorbraak van eruptieve massa's plaats in meer dunne 

 en leiachtige lagen, dan vormden zich meestal gangen; waren de ge- 

 steenten minder leiachtig en dikker, zooals de zandsteenlagen der 

 grauwakke, dan was de splijtingsrichting meer evenwijdig met de voeg 

 van het gesteente en er ontstonden beddinggangen. Op N. Holland 

 vindt men meer beddinggangen, op N. Zeeland meer echte gangen. 



Ware beddingen, stokken en nesten ontbreken geheel en al, netgan- 

 gen zijn niet menigvuldig en impregnaties of insprenkelingen evenmin. 



G-angen, die nog 6,2—9,3 gram goud per ton bevatten, en die van 

 3,1 — 4,7 gram per ton door de amalgamatie-methode zouden kunnen 

 voortbrengen , worden in N. Zeeland als niet meer exploitabel beschouwd 

 — in Victoria daarentegen wel. 



Had het bovenstaande betrekking op de oorspronkelijke ligplaats van 

 het goud, wij willen thans een oogenblik verwijlen bij de secundaire 



