DE GOUDVELDEN VAN AUSTRALIË. 239 



ligplaatsen , de seifen , waaronder wij nu tevens betrekken de rivier- 

 beddingen. 



Het ontstaan der seifen in aanmerking genomen, kan het geen ver- 

 wondering baren , dat de mineralen en gesteenten , waarmede het goud 

 in deze lagen vergezeld is, een bont mengelmoes kunnen zijn van het 

 ganggesteente , nevengesteente en verder van alle ander door dezelfde 

 oorzaken medegevoerd gruis. Alle gesteenten der hoofd- en zijdalen 

 van het gebergte kunnen in de seifen vertegenwoordigd zijn. Het kwarts , 

 de standvastige begeleider van het goud, ontbreekt nimmer; rolstee- 

 nen komen in allerlei grootte voor, hoekig en rond, al naarmate ze 

 korter of langer aan de inwerking van den stroom waren blootgesteld; 

 soms zijn de kwarts-rolsteenen nog goudhoudend. De "diggers" noe- 

 men deze steenen "specimen". Verder vindt men in de goudseifen van 

 Australië: diamant, bergkristal, topaas, saffier, rutiel, zirkoon, man- 

 gaanoxyden , magneetijzer , titaanijzer , tinsteen , cinnaber , gedegen kwik , 

 amalgama's, glimmer, enz. Met betrekkelijk geringe moeite wordt uit 

 deze ligplaatsen het goud gewonnen ; vandaar gedeeltelijk hare belang- 

 rijkheid. 



De ouderdom dezer aanspoelingen is zeer verschillend ; sommige 

 zijn in het hedendaagsche tijdperk ontstaan, of gaan nog dagelijks voort 

 met zich te vormen en kunnen dus met recht alluviaal genoemd wor- 

 den; andere stammen af uit het tertiaire tijdperk, en zijn in dit ge- 

 val dikwijls door bazalt , soms in afwisselende lagen , bedekt ; ver- 

 der heeft men in het Australische steenkolengebergte — ja in de ko- 

 lenlagen zelf — goud gevonden. Op van Diemensland haalde men uit 

 eene steenkoolbedding een klomp goud te voorsch^'n van aanzienlijke 

 grootte. Aan de Australische goudseifen, die teven diamant voeren, is dit 

 eigenaardige verbonden , dat zij veel ijzeroxyde bevatten , welk erts als 

 bindmiddel conglomeraten vormt. Dat er in het overgangsgebergte (de- 

 vonisch , silurisch en oudere formaties) geen goudseifen worden gevon- 

 den, is geheel in overeenstemming met hetgeen wij vroeger vermeld- 

 den aangaande den ouderdom der moedergesteenten. 



In de nabijheid van Togocreek aan den Shoalhaven zijn de silurische en 

 devonische vormingen met hare goudgangen, alsmede de deze vergezellende 

 serpentijnen, gabbro's, diorieten en granieten bedekt met eene dikke 

 laag conglomeraten en zandsteenen der koolformatie. De onderste la- 

 gen bestaan uit rolsteenen van verschillende grootte , van kwarts , 

 graniet, porfier en kalken, door ijzer tot een vast en ruw conglome- 



