240 DE GOUDVELDEN VAN AUSTRALIË. 



raat aaneengebakken. Hierin vindt men een hoeveelheid goud genoeg- 

 zaam om de moeite van het wasschen te loonen. 



In de jnravorming van- Fitzroy-downs en Peak-downs (Queensland) 

 wordt insgelijks gond gevonden. Maar die seifen, welke het meeste 

 goud bevatten en voor de industrie haast bij uitsluiting bruikbaar 

 zijn, vindt men in de tertiaire en daarboven gelegen lagen. Zoo de 

 goud bevattende jongere tertiaire gronden van Victoria en N. Zuid- 

 Wales. Veelal liggen zij onder bazalt. Het zijn deze seifen, die den 

 eersten stoot hebben gegeven tot den goudbergbouw in Australië. 



De meest belangrijke onder genoemde seifen uit den tertiairen tijd 

 zijn de zoogenaamde "deep sinkirgs" of "deep leads"; zooals de naam 

 aanduidt vindt men ze niet aan de oppervlakte, en zij moeten dus door 

 uitgravingen of mijnwerken bereikt worden. Toch komen zij veelal op 

 enkele plaatsen aan den dag. Deze '^deep leads" zijn op navolgende wijs 

 ontstaan. 



Uit het water der mioceene zee rezen van lieverlede de thans bestaande 

 gebergten van Victoria omhoog. Naarmate zij boven het niveau van 

 den oceaan klommen, werden de mioceene lagen, die zich op de oudere 

 sedimenten (devonisch en silurisch) hadden gelegerd, door den golfslag 

 weggespoeld, zoodat de kammen en oude uitspoelingsdalen van het 

 overgangsgebergte weer ontbloot waren geworden en aan nieuwe erosie 

 werden blootgesteld. De koppen der lagen verbrokkelden ; het puin 

 werd door het regenwater naar de breedere en diepere dalen vervoerd, 

 en zelfs de kwartslagen bezweken voor den verweerenden invloed van 

 lucht en water. Het daarin bevatte goud , door water en slijk mede- 

 gesleept, werd insgelijks in de dalen afgezet, — het grove goud bleef 

 met de zwaardere steenmassa's terug. Waar zandsteenmassa's of kwarts- 

 gangen het water den doortocht versperden, daar vond eene ophooping 

 van materiaal plaats. Deze plaatselijke ophoopingen zijn de "deep leads" 

 der gouddelvers. Men heeft hierin tevens overblijfsels van planten en 

 dieren gevonden. Nadat de zoo even genoemde werking een tijd lang 

 had geduurd, is h«* land op nieuw gedaald, — althans op sommige 

 plaatsen , want bedoelde seifen zijn dikwijls bedekt met goudvrije zand- 

 massa's. En hierop zijn de geweldige doorbraken van bazalt gevolgd, 

 die aan de Cordillera's en aan het geheele vastland van Australië hun 

 hedendaagsche gedaante schonken. De bazaltmassa's stortten zich uit 

 over het zand, dat zich intusschen op de seifen had afgezet. Daarop 

 volgde wederom een tijdperk van rust, en nieuwe zand-, leem- en 



