KOOLZURE KALK IN EN OP DE AAllDE. 



279 



voert of in oplossing houdt, water dus uit kalklagen, in onderaardsche 

 ruimten , holen , door , dan kan het water , hoewel uiterst langzaam , 

 verdampen ; de koolzure kalk zet zich dan in kristallen af. Natuurlijk 

 zal de bodem van zulke holen met kalkhoudend slib bedekt worden. 

 Dergelijke holen zijn zelden op zich zelf staande ruimten , meestal staan 

 zij door nauwe gangen en enge spleten met andere, hooger of lager 

 gelegene holen en met de buitenwereld in verband. 



Langs de eerst gevormde kristallen afdruppelend , vindt het water 

 gelegenheid zijn last aan deze vast te hechten, verzamelingen of op- 

 hoopingen van kristallen uit koolzure kalk te vormen , welke vereeni- 

 Fig. 9. gingen nu duizenderlei verschillende gedaanten kunnen 

 aannemen. Van het gewelf neerhangend , herinneren die 

 kristalmassa's , stalactieten genaamd , ons aan zuilen , 

 sierlijk geplooide, zware gordijnen of vlaggen, boom- 

 stammen, dier- en monster-koppen. Doch ook op den 

 bodem verrijzen zuilen, orgelpijpen van verschillende 

 lengte en afmeting , koraalgewassen , tronen en rotsen ; 

 men noemt deze stalagmieten. 



Het water dringt door uiterst fijne kanalen door de 

 kalklagen in de holen. De richting dezer kanalen ten 

 opzichte van gewelf en wanden verschilt. Soms is het 

 kanaal loodrecht , soms snijdt de weg , dien het water 

 volgt, het gewelf onder zeer verschillende hoeken. Door 

 deze uiteenloopende richtingen wordt het verschil in vorm 

 der druipsteenen hoofdzakelijk bepaald. 

 Stralige Kalk- De druipsteenholeo, die door Nederlanders veel bezocht 

 spaat iu stalac- worden, zijn de Bauvianshöhle bij Rübeland in don Harz 

 tietvovm. g^ ^g j.^^^ ^g jj^^ ^£ ^g Belvaux bij Jemelle in België. 



Misschien is het velen bij een bezoek aan de BaumanshÖhle gegaan 

 als mij. Het herhaald vragen om fooien voor overbodige diensten , de 

 onbeschrijfelijk slechte kermismuziek , het weinig stichtelyke gebed der 

 gidsen vóór het intreden en na het verlaten van het hol , zijn zóó 

 weinig in overeenstemming met de geheele omgeving, dat dat alles 

 onwillekeurig den indruk verzwakt, dien het grootsche, prachtige, ge- 

 heimzinnige der onderaardsche ruimte op ons gemaakt heeft. Om deze 

 redenen zouden wij de grot van Han verkiezen, die buitendien grooter 

 is en rijker aan reusachtige druipsteenvormingen. 



Het was op eenen heerlijken, warmen Julidag , dat wij na een aan- 



