292 EHRÉNBËRÖ. 



schap te Frankfort a/d Main, en met de groote gouden medailje van 

 de akademie van Berlijn. In 1830 benoemde de Akademie der weten- 

 schappen te Parijs ehrenberg tot correspondent, nadat cuvier een zeer 

 vleiend verslag over de werken van den duitschen natuuronderzoeker had 

 uitgebracht , en in 1861 schonk dat geleerde fransche lichaam aan ehren- 

 berg het hoogste eerbewijs dat het te geven had, en benoemde hem tot 

 een van de acht buitenlandsche leden , als opvolger van alexander 

 VON HUMBOLDT , zijn vileud en machtigen beschermer. De zetel van 

 EHRENBERG iu de frauschc Akademie wordt tegenwoordig ingenomen door 

 Z.M. dom PEDRO d'alcantara , keizer van Brazilië. In 1839 werd ehren- 

 berg door de HoUandsche Maatschappij der Wetenschappen te Haarlem 

 tot buitenlandsch lid benoemd, en eindelijk, in 1847, zond de fransche 

 regeering aan ehrenberg het kruis van officier van het legioen van eer. 

 De groote geleerde, de edele man, stierf op den 27sten Juni 1876, 

 bijna 81 jaren oud. 



Laat ons nu zien wie ehrenberg was voor de wetenschap. 



Toen het gerucht van den dood van ehrenberg zich in de geleerde 

 wereld verspreidde , waren er die zich ter nauwernood konden verbeelden , 

 dat werkelyk de beroemde mikrograaf een hunner tijdgenooten was ge- 

 weest. En waarlijk, de werken van ehrenberg zijn zulke reuzenwer- 

 ken, dat men schier niet kan gelooven dat er in onze dagen een geest 

 heeft bestaan, in staat om zulke werken voort te brengen. Zg doen 

 ons een geheele wereld van levende wezens kennen , waarvan men 

 vóór ehrenberg nauwelijks vermoedde dat zij bestond , en bovendien 

 bestreden zij eene leer, die langen tijd reeds door velen beleden was, 

 de leer der zoogenaamde Natuurphilosophen. Laat ons even een blik 

 werpen op de bespiegelingen dier geleerden, bespiegelingen die niet op 

 waarnemingen en proefnemingen waren gebouwd. 



Een der hoogepriesters dezer leer, oken, beschouwde den mensch 

 als het resumé der schepping, de wereld in miniatuur, de mikrokosmos. 

 Alle levende wezens waren, volgens oken, slechts de reproductie van 

 eenig deel van den mensch , of een verzameling van eenige dier 

 deelen. Oken nam dus aan: darmdie r'en en vleeschdieren, en 

 daar beneden stelde hy: verte ringsdieren, spierdieren, been- 

 dieren enz. Als basis van de bewerktuigde rijken der natuur onder- 

 stelde hij een levende gelei, een primitief slijm, der ürschleim ^ het 

 grondbeginsel van de samenstelling van elk levend wezen, de moeder 



