296 EHRENBERG. 



niet meer dat het slijk der moerassen, gekoesterd door de zonnestra- 

 len, kikvorschen voortbracht, en ook niet, zooals van helmont meende, 

 dat oud linnen met eenige graankorrels in een kofler gedaan , in 

 muizen veranderde, maar men geloofde nog gaarne dat verrottende 

 organische stoffen lagere planten voortbrachten , schimmels zoowel 

 als kleine diertjes. Wie het tegendeel volhielden , stelden slechts een- 

 voudige verzekeringen tegenover verzekeringen. Het was een bewijs 

 van groote geestkracht, het onderzoek van deze betwiste vraag langs 

 wetenschappelijken weg te durven ondernemen. Ehrenberg tastte haar 

 aan met open vizier en in hare geheele uitgestrektheid. Men be- 

 weerde dat schimmelplantjes en infusiediertjes spontaan ontstonden : 

 hij besloot hunne voort plantings werktuigen te zoeken , en in alle bij- 

 zonderheden aan te toonen hoe die voortplanting plaats had. 



Doch terstond reeds ontmoette hij een hinderpaal. De wezens die 

 hij bestudeeren wilde, waren nauwelijks aan de natuurkundigen be- 

 kend. Het toeval, dacht men, speelde de grootste rol bij hun vorming, 

 en van dit denkbeeld tot het geloof dat hun vorm niets bepaalds, 

 niets bestendigs had, was geen groote schrede. Waartoe zou het dan 

 dienen pogingen te doen om in de enge banden eener klassificatie de 

 steeds in beweging zijnde golven van deze ontelbare en onstandvastige 

 vormen te sluiten? Men had zich derhalve weinig met de lagere plan- 

 ten bezig gehouden, en het voorbericht van een werk als dat hetwelk 

 de jonge student zich voorstelde te schrijven, moest een poging zijn 

 om orde te scheppen in dien chaos. De eerste onderzoekingen van 

 EHRENBERG haddcu dan ook geen ander doel. In 1818 gaf hij in de 

 Botanische Annalen van sprengel, solander en link eene beschrijving 

 van eenige nieuwe soorten van paddestoelen. Zijne dissertatie voor het 

 doctoraat in de geneeskunde , in hetzelfde jaar verschenen , is getiteld : 

 Sylvae mycologicae Berolinenses, d. i. de paddestoelbosschen van Berlijn. Zij 

 bevat de beschrijving van een menigte soorten , waarvan 248 nog niet in 

 de omstreken van de hoofdstad van Pruisen waargenomen, en waarvan 

 62 geheel nieuw voor de wetenschap waren. In dat geschrift vindt 

 men voor het eerst den omloop van het voedingssap in de Asper- 

 gillum en in de soorten van het nieuwe geslacht Syzygites aangetoond. 



Dit nieuwe geslacht bestudeerde hij in het volgende jaar grondiger ; 

 ook beschreef hij de verschijnselen van conjugatie, gelijkende op die 

 welke men reeds bij de Conf erven had waargenomen ; nog bij vele andere 

 Mucedineën nam hij dergelijke verschijnselen waar. En zoo had men 



