EHRENBERG. 301 



Ua-soorten had hij de vorming van pollenbuisjes ontdekt, bijna te ge- 

 lijk met ADOLPHE BRONGNiART en ROBERT BROWN in Eui'opa. Korten 

 tijd daarna bewees hy de identiteit van het pollen der Asclepiadeeën 

 met dat der andere phanerogamen , en verklaarde , in een opstel ge- 

 dateerd 1826, de natuur van het manna van den Sinaï. De suikerachtige 

 stof, misschien dezelfde als het manna der Israëlieten , wordt door een 

 soort van Tamarix uitgezweet , ten gevolge van den steek van een insekt , 

 een verwante van het cochenilje-insekt , door den Coccus manniparus. Ook 

 de verhandeling van ehrenberg over de Reaumuriaceeën , een nieuwe 

 familie van planten , is van 1826. 



In 1828 verscheen het eerste gedeelte van het verhaal van zijn reis 

 in Egypte, Nubie en Dongola, alsmede zijn Symbolae physicae , seu icones 

 et descriptiones mammalium , avium et insectorum quae ex itinere doctorum 

 Hemprich et Ehrenberg nova aut illustrata redierunt. Tachtig platen in 

 folio zijn daarvan uitgegeven. Doch dit was niet alles: dit werk werd 

 weldra gevolgd door eene beschrijving der afrikaansche scorpioenen , en 

 door eene verklaring van het wonderlijke geluid van den Nakoesh bg 

 den berg Sinaï, een geluid dat ehrenberg toeschrijft aan de wrijving 

 dor zandkorreltjes op elkander, ten gevolge van het loopen der reizigers. 

 Darwin heeft dergelijke geluiden in de heuvels van Chile waargenomen , 

 en schrijft die aan dezelfde oorzaak toe. 



Met volle handen teruggekomen, opende ehrenberg ze slechts nu 

 en dan , en slechts op het oogenblik dat hem het gunstigste scheen. In 

 1831 barstte in Europa de cholera uit, diecuviER, op het toppunt van 

 zijn roem en in het volle bezit van zijn genialen geest, zou wegrooven 

 voor de wetenschap. Om de opwinding, veroorzaakt door de vreeselijke 

 ziekte , te doen bedaren , gaf ehrenberg een korte, maar degelijke brochure 

 uit over de oostersche pest, die hij zoo van nabij had leeren kennen. 

 Doch weldra keerde hij tot de wetenschap terug , en gaf achtereen- 

 volgens uit zijne: Beitrage zur physiologischen Kenntniss der Korallenthiere , 

 1832; — Die Korallenthiere des Rotlien Meeres, physiologisch untersucht 

 und systematisch verzeichnet , in de Abh. der Berl. Akad. 1833 , 1834, en 

 üeber die Natur und Bildung der Korallenbdnke des Rothen Meeres , 1832. 



Deze verhandelingen vormen een belangrijken vooruitgang in de weten- 

 schap. In dien tijd noemde men nog alle wezens die op vertakte kalk- 

 vormingen leven, zoophyten, of plantdieren, of polypen. 

 In die koloniën kan elk individu anderen voortbrengen , die als knoppen 

 op verschillende deelen van zijn lichaam ontstaan , zooals de takken van 



