IETS OVER HEÏ VANGEN VAN DIEREN MET DIEREN. 309 



Sprekende van dieren die aanvallender wij ze fce werk gaan, zij hier 

 met oen enkel woord gewezen op de Olifanten, die men in Indië op 

 de tijgerjacht gebruikt. De jagers , hoog op den rag van den kolossus reeds 

 in tamelijke veiligheid gezeten , worden nog meer beschermd door diens 

 tromp, waarmede hij den gevreesden vijand der Indiërs zonder moeite in de 

 lucht slingert om hem met verpletterde ribben ter aarde te doen storten. 



Zooals echter genoegzaam uit de aangehaalde voorbeelden blijken 

 kan, zal men den olifant niet geheel en al onder die dieren kunnen 

 rangschikken, welke den mensch op zuiver aanvallende wijze van dienst 

 zijn. Immers niemand zal ontkennen, dat de olifant op de tijgerjacht 

 slechts verdedigender wijze , of liever uit zelfbehoud en door 't gevaar 

 gedwongen, zoo te werk gaat, en niet, zooals wij bij de honden en 

 jachttijgers zagen, zonder dat het dier, dat tegenover hem staat, daar- 

 toe aanleiding gaf. 



Voordat wij verder gaan , willen wg oenige opmerkingen maken , 

 naar aanleiding van de verhouding, waarin op de jacht het eene dier 

 tegenover het andere kan staan. 



De hond kan als de vijand van 't hert of van den haas genoemd wor- 

 den ; de jachttijger is dat evenzoo van de antilope ; het fret is de vijand 

 van het konijn. 



De mensch kan dus op drieërlei wijzen zich op de jacht van dieren 

 bedienen, allereerst door natuurlijke of daartoe opgevoede vijanden te 

 kiezen, in de tweede plaats door op zijn prooi soortgenooten van het 

 te jagen dier , dus vrienden , af te sturen , en ten slotte , door de dieren 

 (zonder deze als aas te gebruiken , want daarover willen wij hier niet 

 spreken) slechts aan te wenden als middel om de krachten van het 

 dier, dat gevangen moet worden, te verzwakken. 



Het zij ons vergund met een enkel woord dit laatste op te helderen. 

 In de beken van Zuid-Amerika , die vaak doorwaad moeten worden, 

 komen vele sidderalen voor, die den mensch den doortocht beletten. 

 Nu kan men daartegen vergiftige planten aanwenden, die in 't water 

 geworpen de visschen dooden of bedwelmen, maar soms vergenoegt 

 men zich met een kudde half wilde paarden in den stroom te jagen , 

 op welke dieren de alen hun elektrische kracht gewoonlijk zoolang toe- 

 passen, totdat zij zelve, uitgeput, voor den mensch onschadelijk zijn 

 geworden. 



