EHRENBEEG. 325 



die van den spijsverteringstoestel, die eenvoudig of vertakt 

 kan zijn. Het denkbeeld van plannen van structuur, door cuvier 

 zoo duidelijk verkondigd, zou hierbij niet gevolgd kunnen worden, 

 daar ehrenberg beweert dat alle dieren naar een en hetzelfde plan 

 zijn gebouwd. Evenwel is het treffend in zijne Massificatie, met zeer 

 geringe verschillen, eenige van de meest kenmerkende groepen van 

 cuvier weder te vinden , zooals die der gewervelde dieren (Myeloneu- 

 reën), der gelede dieren en der weekdieren. Doch daarentegen vormen 

 de Pijpdieren en de Takdragers van ehrenberg zeer heterogene 

 groepen , beantwoordende ten deele aan de vrij slecht bepaalde groep 

 der Straaldieren van cuvier, maar bevattende bovendien vele 

 Wormen, die er vrij wonderlgk in verdeeld zijn. 



Overigens is het dezelfde reden , die onze twee natuurkundigen voert 

 tot de verwarring die in deze groepen heerscht. Zoolang het zenuw- 

 stelsel goed ontwikkeld is, steunen beiden op zijne wijzigingen om 

 hunne verdeelingen te maken. Maar er zgn vele dieren bij welke het 

 zenuwstelsel, zooals cuvier het noemde, onduidelijk is, of niet 

 bekend was in den tijd waarin de klassificatiën gemaakt werden , die 

 wg hier met elkander vergelijken. Cuvier, beheerscht door het denk- 

 beeld om overal de vier typen te vinden, die hij aangenomen had, 

 stemde echter toe dat die typen kunnen ontaarden; hij trachtte elk 

 type op zijn rechte plaats te zetten , en liet zich daarbij leiden hetzij 

 door de uitwendige lichaamsgedaante, hetzij door dat bijzondere ge- 

 voel voor verwantschappen, 't welk men zegt dat sommige be- 

 voorrechte natuurkundigen bezitten : hij plaatste de Turbellariën naast 

 de Bloedzuigers in de afdeeling der Gelede dieren , verwees de Inge- 

 wandswormen naar de Straaldieren, en liet daarbij ook de Mosdieren 

 of Bryozoa, die hij niet goed kende, blijven. Ehrenberg daarentegen, 

 zijne theorie van de gelijke organisatie van alle dieren steeds in het oog 

 houdende , slaat acht op alle kenmerken die het zenuwstelsel en de or- 

 ganen van den bloedsomloop hem kunnen verschaiFen. Niet toestemmende 

 dat het eene stelsel of het eene orgaan wezenlijk belangrijker is dan 

 het andere uit een oogpunt van klassificatie , en minder waarde hechtende 

 aan de schikking der organische stelsels dan aan den graad van hunne 

 ontwikkeling , voegt hg de dieren bijeen , welker organen hem gelijkelijk 

 ontwikkeld voorkomen , en als een of meer dier organen of toestellen 

 ophouden duidelijk waarneembaar te zijn, is het natuurlijk dat hij de 

 zoo vereenvoudigde dieren bij elkander voegt, en dat hij de toestellen 



I 



