338 EHRENBERG. 



want aan de Nautilen, de Spirulas en de Ammonieten, die ook schel- 

 pen met tusschenschotten hebben. 



De Rhizopoden met een kiezel-geraamte worden in de tegenwoordige 

 nomenclatuur aangewezen onder den naam van Radiolariën. Eenigen 

 hebben geen geraamte , hoewel zij de kenmerkende structuur van hunne 

 groep behouden. De Radiolariën komen ongeveer met de Polycystinen 

 van EHRENBERG ovcreen. 



Boven de Rhizopoden staat een andere groep van Protozoa , die ge- 

 vormd wordt door dieren, welker lichaam omgeven is door een stevig 

 vlies , en gevolgelijk een bepaalden vorm bezit , die evenwel geenszins eene 

 groote buigzaamheid uitsluit. Dit zijn de eigenlijke Infusoriën. 

 Zij missen pseudopodien, maar zijn voorzien van zweepvormige haren en 

 van trilharen , die soms den dienst van echte ledematen doen en steeds 

 op bepaalde plaatsen gelegen zijn. Eenigen, die geen ander werktuig 

 ter voortbeweging hebben ais een of twee trillende zweepharen , beant- 

 woorden aan eenvoudige cellen. Dit zijn de Zweep-infusoriën, 

 zooals de Monaden en de Euglenen. Anderen , zooals Peridinium , bezitten 

 zoowel een zweep als trilharen ter voortbeweging : claparède en lach- 

 MANN noemen hen Trilhaar -zweep-infusoriën. Eindelijk , de 

 Trilhaar-infusoriën, de hoogsten van allen , hebben inderdaad 

 eene vrij samengestelde organisatie , maar nooit de veelvuldige en vaste 

 magen, die ehrenberg meende te hebben ontdekt. Men kan dus voor 

 deze wezens den naam van Polygastrica, die de beroemde mikro- 

 graaf hun gegeven had, niet behouden. 



Eenige zonderlinge organismen , zooals de Noctilukenende 

 Gregarinen, kunnen nog niet in deze nomenclatuur opgenomen 

 worden, en moeten, tot later, kleine onafhankelijke groepen vormen. 



De bovengemelde wijzigingen in de beschouwingswijze van de groep 

 der Protozoa behooren tot dezulken die door den voortgang der weten- 

 schap onvermijdelyk gemaakt worden: het werk van ehrenberg verheft 

 zich niettemin als een reusachtig en onvernietigbaar monument boven 

 de geheele historie der mikroskopisehe organismen , een nieuwe wereld , 

 die werkelijk door ehrenberg voor zijne verbaasde tijdgenooten ont- 

 sloten is. 



Tot aan het einde van zijn lang leven hield de oude mikrograaf niet 

 op met het vergrooten van zijn gebouw. Een en dertig platen met 

 Polycystinen en Polythalamien, zijn het werk van zijn laatste levens- 

 jaar. Vele anderen kunnen nog uitgegeven worden , zooals hij haar heeft 



I 



