344 DE HUISKAT. 



ZOU bij een gevecht tusschen een hond en een kat het publiek onge- 

 twijfeld de laatste bijstaan." 



De hoogleeraar schlegel maakt in een werk dat een krachtigen 

 stoot heeft gegeven tot de beoefening der zoölogie in ons vaderland , 

 {De Dieren van Nederland. Zoogdieren, bl. 110) de juiste opmerking, 

 dat de oude Grieken en Romeinen zoo weinig van de kat verhalen , 

 dat het schijnt als ware dit dier bij hen minder algemeen verbreid 

 geweest dan dit bij ons het geval is. Volgens hem heet de huiskat bij 

 ARisTOTELES Ailuros en bij plinius Felis , terwijl palladius haar Catus 

 noemt, waar ons woord kat van afstamt. De laatste schrgver teekent 

 aan, dat zij gehouden werd tot het vangen van mollen '. 



In hooge achting stond dit dier bij de oude Egyptenaren. Men vindt 

 afbeeldingen van de huiskat op hunne monumenten en hare gebalsemde 

 lichamen in hunne graven. De uitvoerigste mededeelingen over de ver- 

 eering , waarvan de kat het voorwerp was , geeft de schilder gustaaf 

 MiCHEL in zyu ^^ KatzenhucK". De kattengodin Pascht werd dikwerf af- 

 gebeeld met een menschelijk gelaat. Men heeft gemeend dit te kunnen 

 verklaren door de gelijkheid die er zoude bestaan tusschen de kat en 

 de maan. Plutarchus verhaalt dat zij de maan voorstelt wegens do 

 bontheid van haar vel, doordat zij des nachts gaarne rondzwerft, en 

 door haar vruchtbaarheid; want eerst werpt zij één jong, dan twee, 

 drie, vier, vijf en zeven jongen, in het geheel achtentwintig, welk cijfer 

 overeenkomt met dat der dagen in een maanmaand. De pupil der kat 

 zou , volgens hem , by volle maan groot worden en daarentegen bij af- 

 nemende maan verkleinen. Uit andere bronnen blijkt evenwel dat de 

 godin Pascht , die vooral te Bubastis , aan de monden van den Nijl , werd 

 aangebeden, dikwijls met don kop van een kat werd afgebeehl. Van 

 alle kanten stroomde de menigte samen om de feesten bij te wonen , 

 die ter eer e dezer godin jaarlijks te Bubastis gevierd werden. 



De bewoners van Oud-Egypte stelden het leven eener kat op hooge- 

 ren prijs dan dat van een mensch. Volgens diodorus werd hij , die , 

 opzettelijk of ten gevolge van een ongeluk, een dezer dieren doodde, 

 op de gruwelijkste wijze gefolterd en ter dood gebracht. Hij voegt er 

 bg , dat vele ouders de gewoonte hadden het hoofd hunner kinderen 

 geheel kaal te scheren , en zooveel zilver als het afgeschoren hoofd- 



' Zie hier echter het Bijblad van dit Album , Jaavg. 1871, bladz. 63. Red. 



