DE HUISKAT. 347 



eenicren , laten scheiden en wijdt nu reeds sedert meer dan dertig jaren 

 haar leven aan de verzorging van zestig of zeventig katten. Haar ge- 

 heel inkomen wordt opgeofferd aan de verpleging harer lievelingen , en 

 bij testamentaire beschikking heeft zij bepaald dat haar vermogen na 

 haar dood moet worden aangewend tot het stichten van een asyl ten 

 behoeve van oude, zieke of verwaarloosde katten. Dergelijke stichtin- 

 gen zgn in Noord-Amerika en Engeland geene zeldzaamheden. Een 

 soortgelijke inrichting , doch meer bepaaldelijk voor honden , is voor twee 

 jaren te 's Gravenhage tot stand gekomen. 



Wij eerbiedigen het gevoel , dat den mensch noopt zich den toestand 

 van een arm , verlaten dier aan te trekken. Ook wij rangschikken ons 

 onder de warme dierenvrienden en trachten in beperkten kring voor de 

 zaak der dierenbescherming te doen wat wij vermogen ; doch men drijve 

 die zaak niet te ver. Wij wenschen niet in Nederland een hospitaal 

 voor katten te zien verrijzen ; de strijd om het bestaan voor den mensch 

 heeft meerder recht op onze sympathie , en dien strijd zoo licht , zoo dra- 

 gelijk mogelijk te maken is voor ons een hoogere plicht dan , door op- 

 ofiering van tijd, geld en moeite het leven te verlengen van rondzwer- 

 vende honden of katten. Wie zulk een dier aantreft , zal , naar onze mee- 

 ning , verstandig en tevens goed handelen door het óf zelf tot zich te 

 nemen en te verzorgen óf die zorg aan een ander op te dragen. Is zoowel 

 het een als het ander niet doenlijk , dan doode men het aan zich zelven 

 overgelaten dier zoo snel en op zoo weinig pijnlijke wijze als men dit 

 vermag. Cyaankalium of chloroform zgn daarvoor de beste middelen. 



In sommige groote steden trachten medelijdende menschen voor de 

 voeding der katten te zorgen, zonder dat daarmede hare opname ge- 

 paard gaat in een asyl. Bepaaldelijk geschiedt dit te Genève , waar de 

 katten zoo talrijk zijn als de honden in Konstantinopel en voorts in 

 Rome en in Londen. In laatstgenoemde stad worden wekelijks twee- 

 maal honderd duizend ponden vleesch aan honden maar vooral aan kat- 

 ten verstrekt. Men rekent dat dit een wekelijksche uitgave vordert van 

 twee duizend pond sterling. De heer maghew schat het aantal hande- 

 laars in vleesch voor honden en katten te Londen op duizend en ver- 

 onderstelt dat de hoofdstad van Engeland minstens driemaal honderd 

 duizend katten onderhoudt. 



Uit dit groote aantal blijkt reeds, dat deze dieren bij de Londen aars 

 in hooge gunst staan. Het kan dan ook geen ve^-wondering baren dat 

 hunne eigenaars de behoefte gevoelden om de goede of schoone eigen- 



