EEN VLEESCHETENDE GANS. 



Het volgend geval , door den hertog van ae,gyll medegedeeld in 

 Nature, 17 April, is een even opmerkelijk als zeldzaam voorbeeld, 

 hoe de opvoeding de aan eene diersoort eigene gewoonte veranderen kan. 



"De heer w. pike, te Grlendarary op het eiland van Achil , Co Mayo, 

 is in het bezit van een arend , die nu omstreeks vijf- en- twintig jaren 

 oud is en uit het nest werd genomen en in een kooi opgesloten. In 

 de lente van 1877 legde deze arend drie eieren, welke de heer pike 

 wegnam en in plaats waarvan hij drie ganzeneieren legde , die de arend 

 bebroedde. Uit twee dezer eieren kwamen op den juisten tijd twee 

 gansjes. Een daarvan stierf en werd verscheurd door den arend, om 

 met de stukken het overlevende gansje te voeden; doch tot groote 

 teleurstelling van de voedster weigerde het gansje dit voedsel even 

 als aanvankelijk ook ander vleesch te proeven, dat de heer pike tot 

 voedsel voor den arend in de kooi wierp. Toch gelukte het dezen 

 allengs zijnen voedsterling vleesch te leeren eten. In de kooi is een 

 opening, groot genoeg om de gans in en uit te laten. Is de gans er 

 buiten, wanneer de arend vleesch krijgt, dan roept deze met een 

 scherp geluid de gans , die haastig komt aanloopen en gretig de stuk- 

 ken vleesch verslindt , die de arend heeft afgescheurd en zijn pleeg- 

 kind toewerpt. 



"Ik zag beiden in Mei 1878, toen de gans, een jaar oud zijnde, 

 een nest in de kooi des arends had gemaakt en daarin elf eieren had 

 gelegd. Beide vogels zaten naast elkander op het nest. Ik verneem 

 echter van den heer pike, dat hij de eieren verwijderd heeft, uit vrees 

 dat , indien zij uitkwamen , de goede harmonie tusschen de twee vogels 

 mocht gestoord worden." hg. 



