EN HAAR INVLOED OP DE BESCHOUWING DER NATUUR. 377 



hoeveelheid warmte , die de zon gemiddeld uitstraalt, bespeurd, en nood- 

 zakelyk moet dus de warmte , die voortdurend wordt afgestaan , weer 

 door de eene of andere werking aan de zon worden teruggegeven. Op 

 welke wijze dit geschiedt, daarop kan de wetenschap niet onmiddellgk 

 een beslissend antwoord geven; hoogstens kan zij hieromtrent enkele 

 vermoedens , die op wetenschappelijke gronden steunen , uitspreken. 



Voor zoover men bekend is met de physische gesteldheid der zon, 

 zouden de stoffen, die op de zon voorkomen, in hoofdzaak dezelfde 

 zijn , die wij hier op aarde in verschillenden aggregaat-toestand aan- 

 treffen: de verdienstelijke onderzoekingen van verschillende natuur- 

 kundigen en astronomen hebben namelgk in den laatsten tijd bevestigd , 

 dat het voor ons zichtbare heelal zich niet alleen kenmerkt door één- 

 heid, ten opzichte van de bewegingen, maar ook met betrekking 

 tot de stoffelijke samenstelling der verschillende hemellichamen. Nu 

 zou men allicht op het denkbeeld komen dat de scheikundige werkin- 

 gen , die onophoudelijk op de zon kunnen plaats hebben en in hoofd- 

 zaak met verbrandingsprocessen zouden overeenkomen , aan de zon de 

 verloren warmte zouden teruggeven. Thomson en anderen hebben echter 

 berekend dat ook in het gunstigste geval de warmte , door de schei- 

 kundige werkingen ontwikkeld, niet alleen niet voldoende zou zijn om 

 het warte-verlies te dekken , maar dat zelfs , indien dit de eenige bron 

 ware , waaraan de zon hare warmte moest ontleenen , deze in ongeveer 

 8000 jaren zou zgn uitgebluscht. 



Mayer ontwierp in zyn Dynamik des lUmmels een andere hypo- 

 these. Hij ging uit van het onloochenbaar feit, dat zich in ons zonne- 

 stelsel , behalve de algemeen bekende lichamen , een ontzaglijk groote 

 hoeveelheid kleinere lichamen bevinden , gewoonlijk meteoren genoemd , 

 die, evenzeer onderworpen aan |de wet der gravitatie, bij duizenden 

 de ruimte van ons zonnestelsel doorkruisen. Even als velen van die 

 meteoren, door de aarde uit hun loopbaan gerukt, jaarlijks daarop 

 neervallen en bij hun schok warmte ontwikkelen, zoo zou ook de zon 

 onophoudelijk aan zulk een bombardement van meteoren zgn blootge- 

 steld; de kans dat een meteoor op de zon zal neervallen, zal, uithoofde 

 van de groote aantrekkingskracht der zon, ook grooter zijn dan dat 

 zulk een lichaam door onze aarde zou worden aangetrokken, waarvan 

 de aantrekkingskracht ongeveer 28 maal kleiner is dan die der zon. 

 Wegens de meerdere versnelling die zulk een lichaam krijgt, als het 

 zich naar de zon beweegt, zal ook bij den schok voel moer warmte 



