NOG IETS OVER MIJN PAUW. 



In de 6e aflevering 1879, bl. 191, van dit Tijdschrift, deelde ik in 

 mijn stukje, getiteld : "Een zachtaardige pauw", een vriendschappelijken 

 trek van dien vogel mede. Thans moet ik er tot mijn spijt bgvoegen, 

 dat die zachtaardigheid haar bron in egoïsme had. 



Ik zag namelijk bij een nauwkeuriger opmerken, dat de teeken en 

 andere parasieten, die van Indische honden onafscheidelijk schijnen te 

 zijn, aan mijn pauw een lekker beetje bezorgden. Ik kwam te geree- 

 der tot die gedachte, doordien hij dikwijls een Kangoeroehond, Turkt 

 bezoekt , die , de kinderschoenen ontwassen , niet met zich spelen laat , 

 zoodat de pauw hier geen list behoefde te baat te nemen om tot zijn 

 doel te geraken; en, dank zij de goede verstandhouding tusschen hond 

 en pauw, liet eerstgenoemde dezen gerust toe hem van zijn parasieten 

 te bevrgden, welke toestemming aan den kant van den vogel dank- 

 baar erkend werd door bij 't pikken de grootste voorzichtigheid en 

 zachtheid in acht te nemen. 



Ook een slingeraap is in Pavo's oog een rijk jachtterrein , want ook 

 daarbij zag ik nog dat hij dan zijn snavel tusschen de haren van dezen 

 verborg. 



Liefhebbers raad ik ten sterkste aan, die proeven voort te zetten op 

 andere zoogdieren, zelfs bij een goed verzadigden tijger, want ik kom 

 door die eigenaardige voeding van den pauw tot het vermoeden, als 

 zou hij den tijger niet volgen om de welbekende reden (zoo die waar 

 is , want wie heeft 't gezien !), maar dat hij er misschien op uit is om , 

 indien de tijger over dag zijne siësta houdt , dadelijk in de gelegenheid 

 te zijn den gevreesden woudbewoner te kunnen exploiteeren. Wat het 

 feit aangaat dat alleen de tijger zoo door den pauw vervolgd wordt > 

 zoo kan het immers wel mogelijk zijn, dat de tijger een parasiet on- 

 derhoudt die bijzonder in Pavo's smaak valt. 



Van dien Kaugoeroehond Turh^ waarover ik zooeven sprak, heb ik 

 noch iets Darwinistisch mede te deelen. 



