D WETENSCHAPPELIJK BIJ BLAD. 



{Compt. rendus , 25 Mars, 5 — 8 Avrü d875) en a. favre (B«iZ. ?/mt'. ylr- 

 chives des se. phys. et natur., 1878, p. 194) door nieuwe proeven , van dit 

 beginsel uitgaande , deze werking nader trachten toe te lichten. Daar die 

 van den laatsten zeer eenvoudig en gemakkelijk te herhalen zijn , vermelden 

 wij deze hier. Favre gebruikte eene caoutchoucplaat van 16 millim. dikte, 

 12 centm. breedte en 40 centim. lengte. Aan elk der beide uiteinden was een 

 latje bevestigd. Nu werd die plaat uitgetrokken totdat zij eene lengte van on- 

 geveer 60 centimeters had bereikt , en daarop , tusschen de beide latjes in , 

 bedekt met een vochtige leemlaag, van 25 tot 60 millim. dikte. Door de 

 daarop volgende samentrekking van het caoutchouc werd dan de leemlaag in 

 plooien gelegd , en deze vertoonden , zooals uit de bijgevoegde afbeeldingen 

 blijkt , in het klein geheel dezelfde vormen , welke van lagen in gebergten 

 bekend zijn. Natuurlijk veroorlooft deze wijze van proefneming nog velerlei 

 wijzigingen , waardoor de verkregen vormen ook in kleine bizonderheden de 

 natuurlijke , werkelijk bestaande kunnen teruggeven. 



Nog op eene andere , evenzeer vernuftige wijze heeft de heer de chan- 

 coüRTOis hetzelfde doel zoeken te bereiken (Compt. rendus , 1878,LXXXVII 

 p. 81.) Hij bezigt een caoutchouc-ballon , die hermetisch aan een buis met 

 kraan verbonden is , blaast deze op en dompelt hem in gesmolten was. Is de 

 ballon gelijkmatig met eene waslaag overdekt , dan laat men de lucht lang- 

 zaam door de kraan weder naar buiten treden. Daardoor bootst men de in- 

 krimping van den aardbol na , en er ontstaan in de zich samentrekkende was- 

 laag rimpels , groeven , verdiepingen en verhoogingen , even als aan de aard- 

 oppervlakte. HG. 



PHYSIOLOGIE. 



Toestand van de pupil gedurende den slaap. — Het is bekend dat de 

 pupillen gedurende den slaap vernauwd zijn , maar de oorzaak daarvan was 

 nog niet voldoende bepaald. Eaehlmann en witkowski schrijven het ver- 

 schijnsel toe aan de afwezigheid van de normale dilateerende prikkels. De 

 gemiddelde wijdte van de pupil is volgens hen toe te schrijven aan een even- 

 wicht van de dilateerende en contraheerende invloeden , en onder de eerste 

 moeten in de eerste plaats gerangschikt worden de zintuigelijke indrukken , 

 die door de verschillende centripetale zenuwen naar de hersenen worden ge- 

 leid. Gedurende den slaap zijn die indrukken geheel of grootendeels opgeheven ; 

 pflüger schrijft daaraan het verschijnsel van den slaap zelven toe. Derhalve 

 vernauwen de contraheerende invloeden de pupil gedurende den slaap, omdat 



