10 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



een meer , eene fladderende lichtmassa van roodachtige kleur , waarvan de lengte 

 op 600 voet werd geschat. Dit verschijnsel herhaalde zich kort daarop, tel- 

 kens met tusschenpoozen van eenigen minuten , nog driemalen. Deze lichtnevels , 

 die telkens slechts een paar sekonden duurden , werden juist op die plaatsen 

 gezien , waar anders in den regel de morgennevel hoven het meer het laatst 

 verdwijnt. 



De heer hildebeandson , die deze mededeelingen gedaan heeft in het 

 Zeits. der Oestereich. Gesells. für ifefeoroZo/7/e, Bd. XIII p. 124, rekent deze 

 verschijnsels tot de klasse der "phosphoresceerende hliksems'' en "lichtende 

 wolken", die hij als een soort van tusschenvorm tusschen waren hliksem en 

 noorderlicht beschouwt, daar er werkelijk noorderlichtstralen beschreven zijn , die 

 uit de wolken schenen voort te komen en deze lichtend maakten. {Der Na- 

 turforscher, 1878, No. 302). hg. 



Optische eigeDschappen van lijm, gom en dextrine in platen. — Platen 

 van gewone gelatine polariseeren het licht , maar zeer onregelmatig. Om regel- 

 matige polarisatieverschijnselen te verkrijgen , bezigde de heer a. bertin lijm- 

 platen van omstreeks ^j^ millim. dikte, verkregen op de bij de photographen 

 gebruikelijke wijze, Eene tamelijk geconcentreerde, warme lijmoplossing wordt 

 gegoten over eene glasplaat, vooraf gewasschen met ossen-gal, waardoor de 

 aantrekking wordt tegengegaan , en omringd van een bordpapieren of houten lijst. 



Uit de aldus verkregen lijmplaten kunnen nu vierkante stukjes geknipt worden , 

 die onder het polariseerend mikroskoop kunnen worden opgestapeld. Eén plaatje 

 vertoont dan een zwart kruis, een tweede een zwarten ring, een derde doet 

 dien ring rood kleuren , een vierde geeft twee ringen , waarvan de buitenste 

 groen is , enz. tot drie ringen toe , wanneer het stapeltje lijmplaatjes min- 

 stens 4 ,6 millim. hoog is. Dan vertoont het zich als een loodrecht éénassig 

 kristal. Met een micaplaatje verbonden, vertoonen zich die ringen duidelijk 

 negatief, als die van kalkspaath. 



Dezelfde waarnemingen herhalende aan blaadjes gom en dextrine, komen 

 dezelfde ringen te voorschijn , doch nu leert de combinatie met het micaplaatje 

 dat deze positief zijn. 



De heer beutin toont aan , dat dit ' verschil het gevolg is van de ongelijke 

 wijze waarop zich genoemde stoffen bij het vast- worden gedragen , in dier voege 

 namelijk dat, tijdens de samentrekking, in de lijmplaatjes eene drukking ont- 

 staat, die loodrecht op de oppervlakte werkt, even als bij geperst glas, ter- 

 wijl daarentegen bij gom- en dextrine-plaatjes juist het tegenovergestelde plaats 

 heeft {Ann. de Chimie et de physique, 1878, T. XV p. I'i9). hg. 



