d4 WETENSCHAPPELIJK BIJBLA.D. 



PHYSIOLOGIE. 



Invloed van de doorsnijding der secretiezenuwen op de zweetklieren en 

 de speekselklieren. — Luchsinger heeft aangetoond dat, als men bij eene 

 kat een der nervi ischiadici doorsnijdt en dan chlorliydras pilocarpini onder 

 de huid inspuit, op den dag zei ven der doorsnijding óók aan de pulpa digi- 

 torum van den betrokken poot eene overvloedige zweetafscheiding ontstaat , 

 maar dat , indien de injectie zes dagen na de doorsnijding geschiedt , die pulpa 

 digitorum van de algemeene zweetafscheiding uitgesloten blijft. Vülpian nu 

 heeft onderzocht of datzelfde ook plaats heeft met de speekselafscheiding door 

 de glandula submaxillaris , waarvan wij de zenuwen , die de afscheiding er 

 van opwekken , goed kennen , en waarop de Jaborandi en zijn alcaloide , de 

 pilocarpine , ook invloed oefenen. Zijne op houden genomen proeven toonen 

 aan , dat , nadat de halsstreng van den nervus sympathicus doorgesneden , het 

 bovenst ganglion cervicale weggenomen en bovendien de nervus lingualis door- 

 gesneden is boven het punt waar de chorda tympani die zenuw verlaat, een 

 aftreksel van jaborandibladeren of de pilocarpine nog verscheiden dagen lang 

 op de afscheiding der glandula submaxillaris blijft werken. Of dit verschil toe 

 te schrijven is aan eigenaardigheden in den fijneren vorm der zweetklieren en 

 der onderkaaksklier , of wel daaraan , dat de door de doorsnijding der zenu- 

 wen veroorzaakte wijziging in den bloedsomloop eene andere werking uitoefent 

 op de enkelvoudige dan op de samengestelde klieren , of eindelijk , dat de groote 

 menigte zenuwcellen , die, 't zij geïsoleerd 't zij tot gangliën opeengehoopt, over 

 de geheele lengte van de afscheidiugszenuwen der onderkaaksklier verdeeld 

 liggen, wellicht beletten dat de doorgesneden zenuw spoedig zijne prikkel- 

 baarheid van een plaats der doorsnijding af tot haar pheripherisch uiteinde ver- 

 liest , — daarover brengt vulpian geen beslissend oordeel uit , ofschoon hem 

 de laatste verklaring de waarschijnlijkste voorkomt. {Compt. rend. , Tom. 

 LXXXVII, pag. 350). 



D. L. 



DIERKUNDE. 



Het gebrom der vliegende insekten. — Op grond van de proeven van 

 CHABRiER , BURMEISTER , LANDOis 6. a. wordt het brommeu der insekten toe- 

 geschreven aan de trillingen der lucht , die wrijft tegen de randen der stig- 

 mata van den thorax , onder den invloed van de spieren , die de vleugels be- 



