18 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Fe. pfaff 8 — 10 milligr. water in een stuk van een dikke thermometerbuis , 

 smolt deze aan het eene einde toe en sloot de andere opening met een klei- 

 nen ijzeren cylinder en poeder van gegloeiden speksteen. 



Werd nu deze kleine toestel in eene drievoudige Bunsensche gaslamp ver- 

 hit , tot roodgloeiing van het ijzer , dan bevond men dat alle glasbuizen , nadat 

 de gloeiing een half tot één uur voortgezet was , tot op het dubbele van hun 

 doormeter waren uitgezet , en dat het glas tot op de helft zijner dikte van bin- 

 nen naar buiten in eene poreuze , sneeuwwitte , ondoorschijnende massa was 

 veranderd , die nog tamelijk vast was en zich slechts moeilijk van het glas 

 liet scheiden. Onder het mikroskoop liet zich daarin geen kristallinische struc- 

 tuur erkennen ; toch polariseerde zij het licht , wellicht ten gevolge van ster- 

 ken druk of snelle afkoeling. Eene door hilger verrichte bepaling leerde 

 dat in de sterk gedroogde massa 9,7 proc, water was bevat, terwijl de bui- 

 tenlaag der glasbuis 5,3 — 5,6 proc. bevatte. Hieruit volgt dat zich, onder 

 sterken druk en bij roodgloeihitte , waterhoudende silicaten kunnen vormen. 

 Slechts in één geval was na de proef nog duidelijk vloeibaar water in het buisje 

 bevat , naar schatting ongeveer '/^ van de eerst daarin bevatte hoeveelheid. Dit ge- 

 val leert derhalve dat zelfs bij roodgloeihitte vloeibaar water in een gesloten 

 glazen buis kan blijven bestaan. Dit laatste resultaat werd ook verkregen bij 

 eenige proeven met een nauwe buis van bergkristal {Beibl. zu den Ann. d. 

 Phys. u. Chemie, 1878, No. 8, p. 485). hg. 



Temperaturen van vlammen. — Eossetti heeft, met behulp van een klein 

 thermo-elektrisch element van platina en ijzer , van een aantal vlammen de 

 temperaturen in de meest belangrijke gedeelten bepaald. {11 nuovo cimento , 

 Ser. 3, T. IV, p. 70 en Naturforscher ^ XI, S. 444). Voor een volledig ver- 

 slag naar de aangegeven bronnen verwijzend, teekenen wij hier de meest al- 

 gemeen belangrijke onder zijn uitkomsten kortelijk aan. 



1. Aan eene gewone, niet lichtende Bunsenvlam onderscheidt hij vier lagen : 

 de donkere kern , een blauwen mantel , een violetten mantel en eindelijk nog 

 daaromheen een blauwe scheede. De temperatuur der eerste wisselt af tus- 

 schen 200' en 250' C. ; die van den tweeden is gemiddeld 1130"; van den 

 derden is die 1263"; van de vierde is die op een afstand van 1 cM. vanden 

 branderrand 1250' en rijst in hooger gelegen deelen tot 1360''. 



2. Werden van diezelfde Bunsenlamp de luchtopeningen gesloten , dan be- 

 droeg de temperatuur van de donkere kern beneden omstreeks 280". Op hoogere 

 punten neemt die toe tot aan de spits , waar zij in die van den lichtmantel 

 overgaat. Deze laatste bedraagt ongeveer 1050". In de buitenste, blauwe 



